خطر انقراض گونههاي جانوري در پرو
اينجا سرچشمه فعاليتهاي بيولوژيكي بوده و مكان زيست 25000 گونه گياهي (10 درصد سهم گياهي جهان) است.
به لطف جنگل آمازون، پرو دومين كشور بزرگ از لحاظ جمعيت پرندگان محسوب ميشود (1800 گونه) و همچنين در زمينه گسترش پستانداران (515 گونه) و خزندگان (418 گونه) جزو 5 كشور اول جهان است.
تنها در سال (2009) دانشمندان به صورت اتفاقي گونه ناشناختهاي از خفاش خونآشام و نوع تازهاي از پشه را كشف كردند.
در طول چند سال گذشته جمعيت حيوانات در اين منطقه گسترش يافته، براي مثال ميتوان به قورباغه سمي كوچكي اشاره كرد كه سري به قرمزي آتش و پاهايي به رنگ آبي دارد. بنا به گزارش سازمان جهاني طبيعت در طول 10 سال گذشته در محدوده آمازون بيش از 1200 گونه جديد جانوري و گياهي كشف شده است؛ البته بايد اين واقعيت مهم را ذكر نمود كه بيشتر اين كشفيات در طول انجام عمليات معدني يا ديگر فعاليتهايي كه محيط زيست منطقه را تهديد ميكنند صورت گرفته است.
يكي از مسوولان تحقيقات مربوط به گونههاي كشفشده در پرو، ماكا والكوي ميگويد: بيشتر كشفيات صورت گرفته در طول انجام تحقيقات علمي دانشمندان كه عمدتا گران نيز هستند اتفاق نميافتد، بلكه هنگامي كه كارگران معادن يا شركتهاي نفتي در حال انجام عمليات مربوطه خود ميباشند يافت ميشود. او همچنين ميافزايد: اين نوع كشفيات در كنار كمك به پيشرفت علم خطرات عظيمي را براي گونههاي گياهي كشف شده در محدوده مشخص بهوجود ميآورد زيرا تنها مكان زيست اين گونههاي نادر همان نقاطي است كه كشف ميشوند و اغلب اوقات نيز در حال ويراني به وسيله شركتهاي بزرگ هستند. پرو خاستگاه يكي از بزرگترين جنگلهاي دنياست (700 كيلومترمربع) و شايد همين مهم است كه اين سرزمين را به يكي از بهترين منابع حياتي جهان تبديل كرده است.
از سال 2006 صحبتهاي صورت گرفته بين وزارت محيط زيست و وزارت معادن پرو در رابطه با حفظ منابع طبيعي آغاز شده و وزير محيط زيست، پرو آنتونيو براك اعلام داشته كه محيط زيست اين كشور 30 درصد از آمازون را تحت پوشش كامل خود گرفته است.
اگرچه، كارشناسان محيط زيست براي آينده گونههاي مختلف پراكنده در مناطق تحت پوشش و همچنين گونههايي كه خارج از منطقه حفاظت شده هستند اظهار نگراني ميكنند.
ايوان لانگرا يكي از كارشناسان محيط زيست ميگويد: هيچ نتيجه قطعي روشني در رابطه با نحوه عملكرد مسوولان در مورد حمايت از موجودات محافظت شده اين سرزمين اعلام نشده است.
جرارد هرايل از موسسه تحقيقات و توسعه محيط زيست فرانسه نيز اشاره داشته است كه مهمترين كار، حفظ گونههاي شناخته شده و تلاش براي پاكيزه كردن مناطق طبيعي از دستبردهاي انساني است. او تاكيد كرده است كه بيشتر گونههاي پراكنده در جهان به جاي آن كه كشف شوند و مورد حفاظت قرار گيرند به دليل فعاليتهاي انساني از بين ميروند، به عبارت ديگر گونههاي حياتي قبل از آن كه فرصتي براي كشف پيدا كنند توسط ما انسانها از بين ميروند.
اما
IRD معتقد است كه ناپديد شدن اين جانداران به گروههاي تحقيقاتي اجازه ميدهد تا استراتژيهاي نويني را در رابطه با حفاظت منابع طبيعي به كار برند.با توجه به آمارهاي گرفته شده در سال 2004 در پرو 21 گونه جاندار در معرض خطر انقراض شديد قرار دارند، اين گونهها شامل چينچيلاي دم كوتاه و خفاش گوشتيز ميباشد. موش گوش برگي نيز كه گوشهايي شبيه به برگ دارد به طور كلي منقرض گشته است.
يكي ديگر از حيواناتي كه در خطر نابودي قرار دارد، مارمولك كوچكي است كه شبهنگام حركت ميكند. اين مارمولك خانگي محل زيست خود را در مناطق تاريك و در گوشه و كنار رسوبات خانهها يا سواحل پيدا ميكند. والكر اشاره ميكند: فعاليتهاي باستانشناسان در اين مناطق، محافظت از منابع طبيعي را دشوار ساخته و باعث ميشود تا مارمولكهاي خانگي در محل زيست خود در خطر نابودي قرار گيرند