کشف گروه جديدي از ابرنواخترها

ستاره شناسان آمریکایی 6 ابرنواختر جدید را شناسایی کردند که 10 برابر درخشان تر و پر قدرت تر از ابرنواخترهایی است که تاکنون طبقه بندی شده اند.

به گزارش مهر، دانشمندان موسسه تکنولوژی کالیفرنیا به سرپرستی «رابرت کوئیمبای» یک نوع کاملا متفاوت از ابرنواخترهایی که تاکنون شناخته شده اند را کشف کردند.

ابرنواخترها از ستارگان مرده و یا در اثر برخورد میان دو ستاره به وجود می آیند. انفجار این ابرنواخترها تاکنون رصد نشده بودند چون در جهان، آنچنان حجم بالایی از نور را منتشر می کنند که شدت آن تقریباً برابر با نور سراسر کهکشانی است که میزبان آنها است.

ستاره شناسان، ابرنواخترها را برپایه نوع پرتوی که تابش می کنند طبقه بندی می کنند این پرتوها همانند ردیاب و آشکارساز ترکیبات شیمیایی این اجرام آسمانی عمل می کنند.

این کارت شناسایی به زوال رادیواکتیوی عناصر ساخته شده در طول انفجار ابرنواختری، شوک گرمایی داخل ستاره و یا تعامل میان گرد و غبار ستاره ای و ماده پیرامون ستاره بستگی دارد. برای مثال، یک ابرانواختر نوع «یک - آ» زمانی که باقی مانده یک ستاره مرده ماده ستاره مجاور خود را جذب کند به وجود می آید و با ردیابی هیدروژن قابل شناسایی است.

ابرنواختر نوع دو نیز که محتوی هیدروژن است زمانی که هسته یک ستاره عظیم بر روی خود منفجر شود شکل می گیرد. این درحالی است که اکنون به نظر می رسد هیچ یک از فرایندهای ارائه شده نمی توانند درباره تشکیل این 6 ابرنواختر جدید توضیح بدهند.

این ابرنواخترهای تازه کشف شده، به جای اینکه محتوی هیدروژن باشند دارای اکسیژن هستند و در یک مدت زمان طولانی دسته پرتوهای ماوراء بنفش آزاد می کنند.

این دانشمندان از این 6 ابرنواختر، 4 مورد را بین سالهای 2009 و 2010 با استفاده از تلسکوپ «اوشین» در رصدخانه «مونته پالومار» کالیفرنیا کشف کردند.

ویژگی این ابرانواخترها نور زیاد و طولانی آنها است به طوریکه نور حاصل از انفجار آنها 10 برابر درخشان تر و پر قدرت تر از ابرنواخترهایی است که تاکنون طبقه بندی شده اند.

توليد سيستم جذب بيشترين ميزان انرژي خورشيد

پژوهشگران کشور موفق به طراحی و تولید سیستمی برای جذب انرژی خورشید شدند که توانایی کاربرد در نیروگاه های خورشیدی را دارد.

مهدی خیرالدینی، مجری طرح در گفتگو با مهر، کلکتور را در این پروژه سیستمی برای جمع آوری انرژی خورشید دانست و افزود: کلکتور طراحی شده از نوع کلکتور خطی است  که قادر به جمع آوری گرمای خورشید است.

وی با بیان اینکه این طرح تحقیقاتی با عنوان کلکتور متمرکز کننده خورشیدی اجرایی شد، خاطر نشان کرد: در این پروژه تحقیقاتی موفق به تولید کلکتور خطی شدیم که می تواند با تمرکز نور خورشید بر روی جاذب، به دمای بالا و عملکرد مطلوب تری نسبت به نوع مشابه می رسد.
 
خیرالدینی به مزایای این سیستم اشاره کرد و یاداور شد: به منظور جلوگیری از اتلاف انرژی در کلکتور تولید شده از سیستم بسته استفاده شد ضمن آنکه رفلکتورهای این سیستم به گونه ای طراحی شده است که نیازی به تعقیب خورشید برای دریافت بیشترین انرژی ندارد.
 
وی به بیان کاربردهای کلکتور خطی پرداخت و خاطرنشان کرد: این کلکتورها می توانند در آبگرمکن های خورشیدی به کار برده شوند علاوه بر اینکه به دلیل قدرت جذب نور خورشید در نیروگاه های خورشیدی نیز قابل کاربرد هستند. 

راز موفقيت پنگوئن ها در مقاومت با سرما

گروهی از فیزیکدانان آلمانی با رصد رفتار پنگوئن های امپراتور موفق شدند از راز موفقیت پنگوئن ها در زنده ماندن در هوای بسیار سرد قطب جنوب پرده بردارند.

به گزارش مهر، محققان دانشگاه «ارلانگن- نوریمبرگ» یک دوربین با وضوح تصویر بالا را به منظور رصد حرکات ماهرانه و پیچیده دسته ای از پنگوئن های نزدیک به ایستگاه تحقیقاتی نیومایر قطب جنوب نصب کردند.

بررسی فیلم هایی که این دوربین از این پرندگان گرفت نشان داد که دسته پنگوئن ها حرکات هماهنگ موجی را انجام می دهند که به طور عادی از چشم انسان پنهان است.

در بازبینی این فیلم در حرکت تند، دانشمندان مشاهده کردند که پنگوئن های امپراتور در یک هماهنگی بسیار بالا و به صورت دسته جمعی خود را تکان می دهند. به طوریکه هر 30 تا 60 ثانیه یکبار، تمام پنگوئن ها یک گام کوچک را می سازند که از دور شبیه به یک حرکت موجی می شود. زمانی که این حرکات کوچک به آخرین ردیف دسته رسید دوباره از ردیف اول شروع می شود.

این محققان در این خصوص توضیح دادند:«هر پنگوئن نسبت به پنگوئن کناری، موقعیت خود را به هیچ وجه تغییر نمی دهد و هیچکدام از آنها تلاش نمی کنند که راهی برای خارج شدن از دسته پیدا کنند».

بسیاری از این پنگوئن ها زمانی که دمای بین 43- و 33- درجه سانتیگراد بود و سرعت باد به 8.3 متر بر ثانیه می رسید بین پرهای خود از تخم ها مراقبت می کردند و یا روزها بود که غذایی نخورده بودند.

به گفته این دانشمندان، انجام این حرکات موجی، راهی برای حفظ گرما در میان گروه و مقاومت در برابر سرمای کشنده قطب جنوب در فصل زمستان است.

آغاز مجدد فعاليت‌هاي شديد خورشيد

خورشید پس از مدت ها سکوت، دوباره فعالیت های شدید خود را از سر گرفته است، به طوریکه شعله خورشیدی که به تازگی به سوی زمین شلیک کرده می تواند آسمان زمین را از شفق های شمالی درخشان سازد.

به گزارش مهر، این شعله خورشیدی روز سه شنبه هفتم ژوئن 2011 به سوی زمین شلیک شده و حجم زیادی از ذرات باردار را به درون فضا تزریق کرده است اما رصدخانه دینامیک خورشیدی یا SDO این شعله را تحت نظر داشته و متخصصان فضایی نیز باور دارند این شعله متوسط خورشیدی نمی تواند برای سیستم های الکترونیکی و ماهواره ای زمین خطری جدی به حساب بیاید.

این فوران خورشیدی که به فوران CME نیز شهرت دارد می تواند در بخش شمالی زمین شفق های شمالی را در آسمان به تصویر بکشد. ساکنان اروپا و آمریکای شمالی شاید بتوانند در 9 ژوئن 2011 گنبدی سبز رنگ و یا نواری درخشان در نزدیکی افق آسمان شمالی مشاهده کنند.

فوران خورشیدی روز سه شنبه شعله ای از گروه M-2 که به شعله های متوسط اختصاص دارد بوده است. در واقع سه نوع شعله خورشیدی وجود دارند، گروه C که ضعیفترین هستند، گروه M که قدرت بیشتری دارند و گروه X که شدید ترین شعله های خورشیدی در آن دسته بندی می شوند.

فوران های CME یا فوران تاجی فوران ذرات بارداری هستند که گاه به همراه یک شعله بزرگ به فضا پرتاب می شوند. زمانی که این شعله ها زمین را هدف می گیرند، این ذرات به سوی قطبهای زمین جاری می شوند و در این بخشهای زمین شفق های قطبی خلق می کنند.

توفان های بسیار شدید می توانند برای ماهواره ها و فضاپیماهای مدارگرد در فضا و شبکه برق و سازه های زمینی خطرات جدی را به وجود بیاورند از این رو در حال حاضر چندین فضاپیما از قبیل فضاپیمای SDO ناسا وقوع شعله ها و توفان های خورشیدی را از نزدیک تحت نظر گرفته اند و در واقع به عنوان سیستم هشدار زودهنگام عمل می کنند.

کاوشگر رزتا و نگاه به دنباله دار مقصد

کاوشگر اروپایی رزتا پس از آنکه توانست مقصد نهایی خود را از فاصله 160 میلیون کیلومتری ببیند، تا رسیدن به آنجا به خواب زمستانی فرو رفت

فضا پیمای کاوشگر دنباله دار رزتا (Rosetta)، در حالیکه بیش از 160 میلیون کیلومتر تا مقصد نهایی اش فاصله دارد، توانست نگاهی اجمالی به مقصدش بیاندازد. مقصدی که قرار است در سال 2014 به ملاقات آن برود: دنباله دار چریموف – گراسیمنکو      (Churyumov-Gerasimenko). اکنون و پس از این نگاه سریع به مقصد، این فضا پیمای متعلق به آژانس فضایی اروپا ESA  به خواب زمستانی فرو می رود تا زمانی که به مقصد نهایی اش برسد.

این تصاویر با کمک ابزاری به نام اوزیریس گرفته شده است. OSIRIS اگرچه نام یکی از خدایان مصری است که عمدتا بر جهان مردگان وکالت دارد اما در اینجا مخفف حروف آغازین نام طولانی تر این ابزار است: «سامانه تصویر برداری راه دور فروسرخ، مریی و طیف نگاری». این ابزار به آینه ای 10 سانتیمتری مجهز است و برای تهیه این تصاویر در مجموع به مدت 13 ساعت به نوردهی پرداخته است . 52 تصویر که تهیه هر یک از آنها شامل نوردهی 15 دقیقه ای بوده اند با یکدیگر ترکیب شده اند تا تصویر نهایی را شکل دهند و حتی با وجود این مقصد نهایی فضا پیمای رزتا ، تنها به شکل نقطه ای نورانی و کم سو مشخص شده است. اما ثبت همین نقطه چند پیکسلی باعث رضایت خاطر اعضا تیم تصویری برداری  ابزار اوزیریس شده است.



 


 


 


 


>>چپ: دنباله دار Churyumov-Gerasimenko در دل توده ای انبوه از ستاره های صورت فلکی عقرب پنهان است . تصویر میانی: دوربین زاویه باریک فضا پیما، نگاهی نزدیک تر به دنباله دار را ممکن می سازد. سمت راست: پس از پشت سر گذاشتن مراحل مختلف پردازش داده سرانجامدنباله دار آشکار می شود. Image: ESA 2011 MPS for OSIRIS-Team MPS/UPD/LAM/IAA/RSSD/INTA/UPM/DASP/IDA.


هولگر سیرکس (Holger Sierks) سرپرست ابزار اوزیریس در این باره می گوید:«ما اصلا انتظار نداشتیم که بتوانیم نخستین تصویر از دنباله دار مقصدمان را از چنین فاصله دوردستی تهیه کنیم».

بعد از موفقیت رزتا در پشت سر گذاشتن این آزمون جدی ،این فضا پیما اینک وارد یک دوره خواب زمستانی 31 ماهه می شود تا انرژی خود را پیش از ملاقات با دنباله دار Churyumov-Gerasimenko ذخیره کند. ملاقاتی که قرار است در سال 2014 اتفاق بیفتد. این فضا پیما دستور بیدار باش خود را در ژانویه 2014 دریافت خواهد کرد و در ماه های پیش از ملاقات نهایی و نزدیکش با دنباله دار که قرار است در جولای 2014 اتفاق بیفتد، همه سیستم های خود را فعال خواهد کرد.

پائولو فری (Paolo Ferri) یکی از مدیران این پروژه می گوید:«با گذر موفق از کنار سیارک های استینس (Steins) در سال 2008 و لوتیتیا (Lutetia)  در سال 2010، تا همین الان هم ، رزتا اطلاعات علمی با ارزشی به دست آورده است و اکنون لازم است تا به خواب برود و خود را برای آخرین مرحله مهم فعالیتش آماده کند.»



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


>> نمای متحرک و مرحله به مرحله که جایگاه دنباله دار در میدان دید دوربین اوزیریس و نمای درشت شده آن را در زمینه آسمان نشان می دهد. ESA 2011 MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/RSSD/INTA/UPM/DASP/IDA and Yuri Beletsky / ESO.


فضا پیمای رزتا یک طرح تحقیقاتی متعلق به آژانس فضایی اروپا است، که برای بررسی دقیق تر دنباله دارها و منشا آنها عازم سفری طولانی دشه است. این کاوشگر رباتیک در سال 2004 به فضا پرتاب شد تا پس از 10 سال سفر فضایی خود را به نزدیکی دنباله دار Churyumov-Gerasimenko برساند.

رزتا در اصل نام کتیبه ای متعلق به مصر باستان بود که با کشف آن، محققی به نام شامپلیون موفق شد رمز حروف هیروگلیف را بشکند تا دانشمندان بتوانند با مطالعه کتیبه های دیگر هیروگلیفی، اسرار مصر باستان را شناسایی کنند.

دانشمندان امیدوارند این ماموریت چنین نقشی را در ستاره شناسی بازی کند چرا که دنباله دارها، معدنی از اسرار منظومه شمسی هستند و بسیاری از پاسخ های مروبط به منشا منظومه شمسی را در دل خود نگاه می دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر از این ماموریت می توانید به صفحه اینترنتی آن در نشانی آژانس فضایی اروپا مراجعه کنید.

منبع: استرونومی ناو / نویسنده: DR EMILY BALDWIN/ بازنویسی: پوریا ناظمی

موجودي از خانواده آهو

هنوز معلوم نيست اين جانور يك نوع آهوست يا نه؟ اما هر چه باشد گونه بسيار نادر و البته زيبايي است كه تنها در غرب آفريقا ردپايي از چند نمونه از آن پيدا شده است.

محققان زيست‌شناس در توصيف اين جانور مي‌گويند: پستانداري شبيه آهو است كه در مناطق دورافتاده غرب آفريقا زندگي مي‌كند. شناسايي اين گونه بسيار نادر جانوري نيز در نوع خود جالب توجه است. چندي پيش گروهي از محققان در حين عبور از كنار يكي از بازارهاي محلي فروش حيوانات شكار شده واقع در غرب آفريقا به اين پستاندار نادر برخورد مي‌كنند، اما چرا نام Duiker روي اين جانور گذاشته شده است؟

دانشمندي به نام Walter Verheyen سال 1968 مجموعه ديدني از پستانداران شبيه آهو و گوزن جمع‌آوري كرده بود. او اين مجموعه را در توگو كنار هم گرد آورده بود و در نوع خود در دنياي زيست‌شناسي مجموعه‌اي استثنايي محسوب مي‌شد. محققاني كه اين پستاندار نادر را شناسايي كرده بودند به احترام نام اين دانشمند عنوان Walter’s Duiker را روي آن گذاشتند. تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد كه در ساير نقاط جهان عملا نشاني از حيات اين پستاندار وجود ندارد، هرچند كه تحقيقات در اين زمينه همچنان ادامه دارد. دانشمندان زيست‌شناسي كه روي اين كشف جديد كار مي‌كنند در نظر دارند با انجام يك سري آزمايشات ژنتيكي به روشني مشخص كنند كه اين پستاندار به كدام رده جانوري اختصاص دارد.

قدم زدن در فردا

پيش بيني آنچه كه در آينده روي خواهد داد همواره با هيجان همراه است. اما زماني كه اين پيش‌بيني درباره اين باشد كه دهه آينده وضعيت زندگي روزمره مردم چگونه خواهد بود و فناوري‌هاي نوظهور چگونه زندگي مردم را دستخوش تغييرات قرار مي‌دهند، هيجان موضوع بيش از هر زمان ديگري خواهد بود.

نشريه New scientist اين موضوع را از جهات گوناگون مورد ارزيابي قرار داده است كه مطالعه نتايج آن خالي از لطف نخواهد بود.

ربات‌هايي كه براي برقراري ارتباط ويدئويي راه دور ساخته مي‌شوند از جمله فناوري‌هاي نوظهوري هستند كه در دهه آينده چيزهاي زيادي درباره آنها خواهيم شنيد. به همين دليل شايد چندان كار خوشايندي نباشد اگر در حال صحبت كردن با يكي از اين ربات‌ها باشيم و ناگهان صداي آن را كم كنيم.

در شهرهاي كوچك و بزرگ سراسر جهان، نصب تابلوهاي تبليغاتي آن هم از نوعي كه انبوهي از داده‌ها را نمايش دهند رويداد عادي خواهد شد. در اين تابلوها طيف گسترده‌اي از داده‌ها منتشر مي‌شود و عابران و رانندگان مي‌توانند از آنها استفاده كنند. همزمان با پيشرفت فناوري‌هاي نوين نرم‌افزارهايي نيز توليد مي‌شوند كه هر آنچه را كه تا پيش از اين نيز تصورش برايمان سخت بوده به واقعيت تبديل مي‌كنند.

در كنار تمامي اين تغيير و تحولات، رواج يافتن چاپگرهاي سه بعدي جان تازه‌اي به هيجان نهفته در زندگي روزمره انسان‌ها مي‌دهند. اين چاپگرها مي‌توانند هر چيزي را به صورت سه بعدي توليد كنند، حتي جواهرات! با اين حال فناوري‌هاي ديگري نيز هستند كه هيجان زندگي در دهه آتي را دو چندان خواهند كرد.

به عنوان مثال امكان برقراري ارتباط ميان مغز انسان و سيستم‌هاي رايانه‌اي از جمله اتفاقات خوشايندي است كه بدون شك در دهه آينده روي خواهد داد و دانشمندان از آن براي ارائه فناوري‌هاي ديگر استفاده خواهند كرد. در كنار تمامي اين پيشرفت‌ها، اينترنت و شبكه‌هاي اجتماعي است كه مردم سراسر جهان را بيش از پيش به يكديگر نزديك‌تر مي‌كنند.

با استفاده از اين ابزار جهاني مي‌توان پيش‌بيني‌هاي دقيق‌تري درباره آينده انجام داد.

اين پيش‌بيني‌ها حتي مي‌تواند درباره وضعيت اقتصادي جهان باشد. در اين راستا ارائه فناوري‌هايي نظير كيف پول‌هاي الكترونيكي نيز دور از ذهن نخواهد بود. اين كيف پول‌ها جاي تبادلات سنتي و رايج پول در سراسر جهان را مي‌گيرند، هر چند به نظر مي‌رسد با استفاده از اين كيف‌ها خرج كردن پول سريع‌تر مي‌شود.

مترجم: سعيد حسيني

شوراي دبيران نشريه New scientist

رفتار عجيب يک شعله خورشيدي

دانشمندان در میان تصاویر به ثبت رسیده توسط فضاپیمای STEREO پرتو عظیم خورشیدی را دیدند که رفتاری غیر عادی داشته و در سطح خورشید حرکت می کند.

به گزارش مهر، فضاپیمای STEREO که به منظور مطالعه بر روی خورشید به فضا پرتاب شده است تصویری خیره کننده از فوران تاجی یا کرونالی خورشید به ثبت رسانده  است.

فیلمی که از این رویداد تهیه شده است، در اصل ترکیبی از تصاویری است که توسط دوربین فروسرخ EUVI و تلسکوپ درونی کرونوگراف فضاپیما به ثبت رسیده اند.

این فوران اولین بار در تصاویر EUVI دیده شده و سپس در تصاویر نور سفید تلسکوپ کرونوگراف دیده شد. در تصاویر نور سفید، در لحظه ای فوران متوقف می شود و سپس بخشی از مواد به سمت پایین کشیده می شوند اما بیشتر آن به سمت شمال تغییر جهت داده و در نهایت در سویی دیگر از خورشید به پایین می بارند.

ناسا این رفتار در فوران های خورشیدی را رفتاری کاملا ناشناخته و عجیب می داند و از این رو اعلام کرده دانشمندان به زودی مطالعه بر روی این رویداد نادر را آغاز خواهند کرد.

دماي ميانگين تابستان ها روبه افزايش است

محققان پشس بینی می کنند در فاصله 20 تا 60 سال آینده بسیاری از مناطق جهان شاهد بروز تابستان های داغ و بی سابقه ای خواهند بود

 این روز ها بسیاری از شهرهای ایران روز های گرمی را تجربه می کنند. تابستانی گرم و داغ. البته تابستان ها همیشه روزهای گرمی را داشته اند که فعالیت های بیرون از خانه را برای مردم، چند روزی دشوار می کرده اند، اما به نظر می رسد روند روزهای گرم سال در حال افزایش است و تابستان های گرم تری را این سال ها تجربه می کنیم.

این موضوع تنها مربوط به کشور ما نیست. بر اساس گزارشی که به تازگی منتشر شده است، گروهی از محققان اعلام کرده اند این احتمال وجود دارد که در طی 20 تا 60 سال آینده نواحی استوایی و نیمکره شمالی شاهد افزایش بی بازگشت دمای هوا در تابستان ها باشند.

در این مطالعه که در ژورنال تغییرات اقلیم دانشگاه استنفورد منتشر می شود، محققان ادعا کرده اند بسیاری از نواحی استوایی آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی طی 2 دهه آینده شاهد  ظهور تابستانهای داغ دایمی باشند که در آن دمای میانگین تابستان ها در سال های پیاپی با کاهش مواجه نخواهد شد.

بر اساس نتیجه این تحقیق وضعیت مشابهی برای عرض های میانی اروپا، چین و آمریکای شمالی نیز با وقفه ای زمانی و در فاصله 6 دهه آینده رخ خواهد داد.

>> مدل های اقلیمی پیش بنی می کنند روند گرم شدن فصل ها با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و شاید حتی نواحی شمالی زمین بهزودی شاهد تابستان های داغ بی سابقه ای باشند. CREDIT: © Lane Erickson | Dreamstime.com

 مدیر این پروژه تحقیقاتی ، نوح دیفنباق (Noah Diffenbaugh)  دانشیار دانشگاه استنفورد ،در باره این تحقیق می گوید:«براساس مدل سازی هایی که گروه ما انجام داده است، نواحی وسیعی از سیاره ما تا نیمه قرن جاری شاهد افزایش شدید گرما خواهند بودبه طوریکه حتی خنک ترین تابستان های این مناطق در سال های پیش رو از گرمترین تابستان هایی که تا کنون شاهد بوده اند هم گرم تر خواهد بود.»

محققان برای این نتیجه گیری بیش از 50 مدل جوی را که از جمله شامل مدل سازی های رایانه ای ازپیش بینی هوای قرن بیست و یکم و نمونه هایی که بازتولید وضعیت جوی قرن بیستم را محاسبه می کردند، مورد بررسی و تحلیل دقیق قرار داده اند و از داده های تاریخی آب و هوایی 50 سال گذشته نیز استفاده کرده اند.

این نتایج در عین حال نشان از آن دارد که افزایش دمای میانگین تابستانی در مناطق حاره ای با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و مناطقی مانند آمریکای شمالی، چین و نواحی مدیترانه ای اروپا، از دهه 2070 شاهداین موج گرمایی بازگشت ناپذیر خواهند بود.

به گفته مدیر این پروژه نتایج این تحقیق به طور کامل با پیشبینی های ناشی از تغییرات اقلیمی سازگار است.

افزایش دمای میانگین فصل ها تاثیرات چشم گیری بر سلامت انسان، کشاورزی و دیگر زمینه هایی دارد که بر زندگی مردم و محیط زیست تاثیر مستقیم دارد. به ویژه اگر به یاد بیاوریم موج گرمای سال 2003 باعث مرگ بیش از 40 هزار نفر در اروپا شد می توان انتظار روزهای دشواری در آینده داشت.

با مطالعه پیش بینی هایی مانند این، شاید دمای این روزهای شهرهای تهران چندان هم گرم به نظر نرسد و شاید باید فکری برای آینده ای کرد که در آن، از روزهای تابستان امسال به عنوان روزهای خنک یاد خواهیم کرد.

 

منبع: لایو ساینس / بازنویسی: پوریاناظمی

فضانوردان خيار مي کارند!

فضانوردان ماموریت باغبانی فضایی که از روز چهارشنبه به سوی ایستگاه فضایی آغاز خواهد شد، قصد دارند در ایستگاه فضایی بین المللی به باغبانی و کاشت خیار بپردازند.

به گزارش مهر، از میان سه فضانوردی که قرار است به همراه کپسول سایوز به ایستگاه فضایی سفر کنند، «ساتوشی فوروکاوا» فضانورد ژاپنی باید در ایستگاه فضایی خیار کشت کرده و پرورش دهد.

قرار است فوروکاوا به همراه دو فضانورد دیگر، یک روسی و یک آمریکایی به نام های «سرگئی ولکوف» و «مایکل فوسام» ، اوایل روز چهارشنبه برای اقامتی 6 ماهه به ایستگاه برود. فوروکاوا می گوید هدف از کشت خیار در فضا بررسی چگونگی تامین غذای فضانوردان آینده در فضا است.

این رویداد در حالی رخ می دهد که میلیون ها نفر انسان در سرتاسر اروپا به دلیل نگرانی از آلوده بودن خیار به باکتری ای-کولای از خوردن این گیاه خودداری می کنند.

«فوسام» 53 ساله مسن ترین عضو از سرنشینان اتاقک سایوز است و تا کنون در روند ساخته شدن و تکمیل ایستگاه فضایی بین المللی حضور فعالی داشته است.

بازنشسته شدن شاتلهای ناسا کپسول های سایوز روسیه را به تنها راه باقی مانده آمریکا برای دسترسی به فضا تبدیل کرده است. ژاپنی ها تا کنون برای ایجاد استانداردهای آشپزی در فضا تلاش زیادی کرده اند حتی فضانورد «سوئیچی نوگوچی» در زمان اقامت خود در ایستگاه برای خود سوشی درست کرد.

این سه فضانورد قرار است پس از 6 ماه اقامت در ایستگاه فضایی در اواسط ماه نوامبر به زمین بازگردند

مريخ نورد بعدي ناسا کجا فرود خواهد آمد؟

دانشمندان از بین فهرستی از مکان های مناسب احتمالی 4 محل را به عنوان نامزدهای نهایی فرود مریخ نورد بعدی ناسا مشخص کردند

مقامات ناسا در حال آخرین بررسی ها برای تعیین مقصد نهایی مریخ نورد کریوسیتی (Curiosity) (به معنی کنجکاوی) هستند. مریخ نوردی که قرار است در ماه نوامبر امسال سفرش را به مقصد مریخ آغاز کند تا میراث دار دو قلوهای افسانه ای مریخ نورد، اسپریت و اپروچیونیتی باشد.

ادامه نوشته

سايوز به همراه خدمه جديد ايستگاه بين المللي به فضا رفت

فضانوردانی از ژاپن، روسیه و وایالات متحده در نخستین ساعات بامداد روز چهارشنبه عازم ایستگاه بین المللی فضایی شدند

 در حالیکه تاریکی صحرای قزاقستان را در بر گرفته بود، ساعتی پیش، موشک فضایی سایوز به همراه 3 فضانورد همراه خود به مقصد ایستگاه بین المللی فضایی، زمین را ترک کرد.

خدمه جدید ایستگاه فضایی که همراه با این کپسول روسی عازم ایستگاه فضایی شدند  را کیهان نورد روسی، سرگوی ولکوف، میکاییل فوزوم از ناسا و ساتوشی فوروکاوا ی ژاپنی تشکیل می دادند. این فضا نوردان باید پیش از رسیدن به ایستگاه فضایی دو روز را در کپسول سایوز سپری کنند تا به آرامی به ایستگاه نزدیک شده و وارد سازه ای فضایی شوند که تا نیمه ماه نوامبر منزل انها خواهد بود.

بسیاری از دوستان، بستگان و همکاران این فضا نوردان پرواز این فضا پیما که از پایگاه بایکونور قزاقستان صورت گرفت را از نزدیک تماشا کردند. این موشک ساعت 2:15 بامداد به وقت محلی معادل با 45 دقیقه بامداد روز چهارشنبه 18 خرداد به وقت رسمی ایران سکوی پرتابش را ترک کرد و دقایقی بعد به مرز سرعت 23 هزار کیلومتر در ساعت رسید تا فضا نوردان را به مداری در حول زمین برساند. پس از این سفر کوتاه به فضا آنها باید دور روز را به آهستگی برای نزدیک شدن به ایستگاه و اتصال به آن، درون سایوز سپری کنند.

فوزوم 53 ساله مسن ترین عضو این گروه از خدمه ایستگاه است که خود در طراحی ایستگاه نقش داشته است و به همراه دو فضا نورد دیگر به خدمه حاضر در ایستگاه ملحق می شوند.

با توجه به پایان گرفتن ماموریت های شاتل های فضایی، بار رفت و آمد به ایستگاه بیش از پیش بر عهده کپسول های فضایی سایوز روسی قرار خواهد گرفت.

منبع: AP/ بازنویسی: پوریا ناظمی

شاتل و ايستگاه از ديد سايوز

سرانجام پس از چندین روز انتظار، تصاویری که از شاتل ایندیور و ایستگاه بین المللی فضایی از دید سرنشینان سایوز منتشر شد

 زمانی که شاتل فضایی ایندیور برای آخرین بار به ایستگاه بین المللی فضایی سفر کرده بود و در حال اتصال به ایستگاه فضایی بود، 3 خدمه قدیمی ایستگاه که مدت ماموریتشان در آن به پایان رسیده بود سوار بر کپسول روسی سایوز TMA-20 شدند و دوستان خود در ایستگاه فضایی را ترک کرده و به سوی خانه خود بازگشتند. یکی از این فضا نوردان پادولو نسپولی بود که هنگام دور شدن آرام کپسول سایوز از ایستگاه فضایی نماهای بی نظیری از شاتل فضایی ایندیور در کنار ایستگاه فضایی گرفت. عکس هایی که آخرین حضور ایندیور در فضا را ثبت کرده است.

 

 

 

 

 

 

All photos copyrighted by NASA

منبع: اسپیس فلایت ناو / بازنویسی: پوریا ناظمی

فرودگاه‌هايي كه بو مي‌کشند!

سیستم جدید امنیتی ویژه فرودگاه ها ابداع شده که می تواند مسافران را بر اساس میزان خطرناک بودن آنها دسته بندی کرده و علاوه بر اسکن، بوی بدن آنها را نیز در عنگام عبور از برابر سیستم استشمام کند.

به گزارش مهر، به گفته متخصصان می توان فرایندهای گمرک و مهاجرت را نیز در این سیستم تلفیق کرد تا مسافران برای انجام کارهای پیش از پرواز خود زمان بیشتری به دست بیاورند و از تشکیل صفوف طولانی که در برابر درگاه های کنترلی فرودگاه ها نیز جلوگیری خواهد شد.

در نشست سالانه مدیران خطوط هوایی در سنگاپور شرکت IATA سیستمی سه کاناله برای کنترل امنیتی مسافران در فرودگاه های آینده را رونمایی کرد. با نصب این سیستم های کنترلی مسافران در سه مسیر مسافران پر خطر، معمولی و شناخته شده هدایت می شوند.

این سیستم مسافران را در لایه های مختلف کنترل می کند البته نوع این کنترل ها به مسیرهایی مرتبط است که مسافران به درون آنها هدایت می شوند. انواع سیستم های کنترلی در این راهروها متشکل ازپرتو ایکس، اسکن کامل بدن، ردیابی مایع، و بویایی الکترونیک است که می تواند مواد منفجره را ردیابی کند. همچنین مسافران پرخطر باید بیشترین میزان کنترل را پشت سر بگذارند.

به گفته مسئولان این شرکت، فرودگاه های جهان میزبان بیش از 2.8 میلیارد مسافر خواهد بود و این تعداد تا سال 2050 به 16 میلیارد نفر خواهد رسید. این به آن معنی است که سیستم های کنترلی کنونی و روندهای کنترلی در فرودگاه ها نیازمند تغییرات بنیادینی هستند. برای بسیاری از فرودگاه ها کنترل و مدیریت چنین حجم مسافری یک کابوس است.

با این همه برخی از فناوری ها برای تکمیل چنین سیستم های کنترلی به توسعه و تکمیل بیشتر نیاز دارند که از آن جمله می توان به فناوری پیشرفته بویایی به منظور ردیابی مواد منفجره اشاره کرد. اما شرکت IATA دستیابی به این فناوری ها را تا 5 الی 7 سال دیگر امکان پذیر می داند.

تغيير دردناك چهره زمين درعصر انسان

اگر زمين‌شناساني از سياره‌اي بيگانه‌، ده‌ها ميليون سال بعد سياره زمين را بررسي كنند، آيا ردپاي واضح و متمايز انسان را در لايه‌هاي برهم انباشته سنگ و رسوبات زمين تشخيص خواهند داد؟ به بيان ديگر به همان سبك و سياقي كه دايناسورها و حقيقت ناپديد شدنشان از صفحه روزگار به نشان‌گذاري و مشخص كردن دوران ژوراسيك و كرتاسه كمك كرد، آيا انسان هوشمند نيز يك دوران زمين شناسي با مختصات و سرگذشت خود را تعريف خواهد كرد؟
ادامه نوشته

ذخيره اتم‌هاي ضدماده براي بيش از 16 دقيقه

تيم محققان بين المللي «آلفا» در سرن موفق شده اند كه تعداد 309 اتم آنتي‌هيدروژن را ساخته و تا بيش از 1000 ثانيه (حدود17 دقيقه) ذخيره كنند.

به گزارش ايسنا، تيم همكاري آلفا كه گروهي از دانشمندان فعال در سازمان اروپايي تحقيقات اتمي (سرن) در ژنو هستند، در ماه نوامبر 2010 اعلام كردند كه توانسته‌اند براي اولين بار 38 اتم آنتي‌ هيدروژن را گرفته و هر كدام را تا يك ششم ثانيه ذخيره كنند.

در هفته‌هاي بعد اين جريان، تيم آلفا به كار خود در جمع‌آوري آنتي‌اتم ها ادامه داده و مدت زمان ذخيره آنها را افزايش دادند.

دانشمندان آزمايشگاه بركلي و دانشگاه كاليفرنيا از جمله «يوئيل فاجانز» و «جاناتان وورتلهف» اساتيد فيزيك دانشگاه كاليفرنيا اعضاي تشكيل دهنده اين تيم هستد.

فاجانز اظهار كرد: شايد مهمترين جنبه اين نتايج اين باشد كه بعد از تنها يك ثانيه اين اتم هاي ضد‌هيدروژن مطمئنا به حالت اوليه تجزيه مي‌شوند. اين اتم‌ها احتمالا اولين ضدماده‌هاي حالت اوليه هستند كه تاكنون ساخته‌ شده‌اند.

از آنجايي كه تمام اندازه‌گيري‌هاي دقيق نيازمند اتم‌ها در حالت اوليه هستند، اين دستاورد آلفا مي‌تواند راهي جديد را به آزمايش‌هاي تازه‌تر و بهتر با ضدماده باز كند.

مولفه اصلي تله اتمي آلفا يك آهن‌رباي ابررساناي چهارگانه بوده كه در آزمايشگاه بركلي طراحي و ساخته شده است. ساخت و جمع‌آوري اتم هاي آنتي‌هيدروژن در تله مغناطيسي براي تيم آلفا حدود 15 دقيقه به طول انجاميد.

به گفته فاجانز، تاكنون تنها راه شناخته شده براي درك در دام افتادن يك ضدماده، خاموش كردن آهن‌ربا بوده است. هنگامي كه ضد ماده به ديواره تله برخورد مي‌كند، از بين مي‌رود.

در ابتدا، اين دانشمندان تله مغناطيسي خود را هرچه سريعتر پس از هر تلاش براي ساخت ضدماده خاموش كرده تا آنها را از دست ندهند.

اين دانشمندان ابتدا در پي نمايش توانايي به تله انداختن آنتي‌هيدروژن بودند. پس از اثبات اين موضوع آنها به بهينه سازي اين سيستم و پيشرفت سريع پرداختند.

تيم آلفا، نه تنها موفق به ساخت و ذخيره اتم هاي آنتي‌هيدروژن با طول عمر بالا شده، بلكه توانستند ميزان توزيع انرژي آنها را نيز اندازه‌گيري كنند.

نيروگاه خورشيدي که شب نيز برق توليد مي‌کند

نیروگاه عظیم خورشیدی «جِماسولار» در نزدیکی «سِویل» در جنوب اسپانیا اولین نیروگاه خورشیدی در جهان است که می تواند در تاریکی شب نیز انرژی خورشیدی تولید کند.

به گزارش مهر، این نیروگاه خورشیدی شاید از دور به شکل یک پروژه هنری بزرگ به نظر بیاید، اما در اصل این منطقه متقارن و دایره ای شکل و مملو از آینه های خورشیدی اولین نیروگاه خورشیدی است که می تواند شب ها نیز الکتریسیته پاک تولید کند.

نیروگاه «جماسولار» از دو هزار و 650 صفحه خورشیدی تشکیل شده است که در 185 هکتار زمین گسترده شده اند. این آینه ها که به «هلیواستات»ها شهرت دارند می توانند 95 درصد از نور و پرتوهای خورشید را بر روی گیرنده ای بزرگ و مرکزی متمرکز کنند.

حرارت 900 درجه سلسیوسی ناشی از این تمرکز نور، برای گرم کردن تانک نمک مذاب استفاده می شود که در نهایت در این تانک بخار کافی برای انرژی رسانی به توربین های 260 میلیون دلاری این نیروگاه تولید می شود اما بر خلاف تمامی نیروگاه های خورشیدی دیگر، حرارت ذخیره شده در این تانکها می توانند به مدت 15 ساعت در طول شب و یا در زمانی که نور خورشید وجود ندارد نیز آزاد شود. با توجه به شدت بالای تابش خورشید در جنوب اسپانیا می توان به این نتیجه رسید که این نیروگاه می تواند اغلب شب ها بدون نور خورشید به فعالیت خود ادامه دهد و 270 روز از سال را به صورت کامل به تولید انرژی بپردازد.

ساخته شدن این نیروگاه که پروژه ای مشترک میان شرکت اماراتی «مصدر» و شرکت اسپانیایی «تورسول انرژی» بوده، دو سال زمان و 260 میلیون دلار هزینه صرف کرده است.

انتظار می رود این نیروگاه سالانه 100 گیگاوات ساعت الکتریسیته تولید کند، انرژی که برای تامین نیازهای 25 هزار خانه در منطقه آندلس کافی خواهد بود.

تامين انرژي با تركيبي از انرژي‌هاي نو

هم‌اكنون 24 رآكتور هسته‌اي تجاري در سراسر جهان به انسان‌ها كمك مي‌كند تا مصرف سوخت‌هاي فسيلي كمتر و كمتر شود. اما رآكتورهاي هسته‌اي و انرژي هسته‌اي چقدر مي‌تواند نياز انسان به انرژي را مرتفع كند؟

پروفسور درك ابوت از دانشگاه آدلايد استراليا به اين نتيجه رسيده است كه به دلايل متعدد انرژي هسته‌اي نمي‌تواند در مقياس جهاني نياز بشر به انرژي را مرتفع كند. ابوت متذكر مي‌شود كه مصرف انرژي جهاني امروز چيزي حدود 15 تراوات و كل انرژي توليد شده در نيروگاه‌هاي هسته‌اي تنها 375 گيگاوات است. به منظور بررسي محدوديت‌هاي انرژي هسته‌اي در مقياس بزرگ همين بس كه بدانيم براي توليد 15 تراوات نيرو، فقط توسط انرژي هسته‌اي نياز به حدود 15 هزار رآكتور داريم.

ادامه نوشته

خانه‌اي با کمترين آلايندگي زيست‌ محيطي

نخستین نمونه از خانه های کوچک با صرفه جویی بالا در مصرف انرژی در انگلیس ساخته شد.

به گزارش واحد مرکزی خبر، هدف از ساخت این خانه به ابعاد بیست و هفت متر مکعب، کمک به مردم برای کاهش مصرف انرژی و میزان الایندگی هاست. این ساختمان که کیوب یا مکعب نام گرفته، در واقع ایده روان شناسی انگلیسی به نام مایک پیج است که به گفته خودش می خواهد بداند چرا مردم برای استفاده از فناوری های کم مصرف مانند لامپ های اِل ئی دی تمایل چندانی ندارند.

پیج، محقق دانشگاه هرتفوردشایر می گوید زمانی که مردم به ما مراجعه می کنند و می گویند می خواهیم لامپ هایمان را عوض کنیم اما دقیقا نمی دانیم چه کار باید کرد، به نظر شما کدام فناوری را باید به انها پیشنهاد کنیم؟ اجرای طرح کیوب به ما امکان داد تا بهترین فناوری یا مجموعه ای از بهترین فناوری های را در یک ساختمان کوچک گرد اوریم و انها را برای مردم به نمایش بگذاریم. در این مکعب از فضای بیرون و داخل ساختمان، حداکثر بهره برداری صورت گرفته است. صفحه های خورشیدی نصب شده روی سقف و دیوار جنوبی ساختمان، برق ان را تامین می کنند. اتاق پذیرایی و نشیمن نیز درست زیر یک تخت بزرگ دو نفره قرار دارد. در کنار حمام و سرویس بهداشتی نیز یک اشپزخانه کامل ساخته شده است.

مایک پیج می گوید دقت ما در طراحی ساختمان بسیار بالا بود و به خود گفتیم فقط از فناوری هایی که مناسب یک خانه با ابعاد سه در سه باشد استفاده نخواهیم کرد زیرا مردم ممکن است بگویند ما در خانه ای سی و شش متری زندگی می کنیم، تکلیف ما چیست؟ بنابراین همه فناوری های استفاده شده در طرح کیوب را می توان برای اندازه های مختلف محل زندگی تنظیم کرد. در نتیجه ما خانه ای با الایندگی دی اکسید کربن ناچیز خواهیم داشت که با وسایل موجود در بازار ساخته شده و در مصرف انرژی و هزینه ها صرفه جویی می کند.

مایک پیج می گوید مدت زمان جبران هزینه نصب لامپ های ال ئی دی در هتل ها به جای لامپ های هالوژن معمولی حدود سیصد روز است. بنابراین پول شما در ششصد روز، دو برابر می شود. این را می توان با داشتن حساب با سود چهل و پنج درصد در بانک مقایسه کرد. اگر بانکی وجود دارد که برای شما حساب با سود 45 درصد باز کند، خوشحال می شوم به من هم اطلاع دهید.

انقراض نسل آبزيان در راه است

 
زمين در تاريخ خود چندين انقراض نسل بزرگ را تجربه كرده است و گرچه همواره صحبت از وقوع اين‌گونه انقراض نسل‌ها در خشكي مي‌شود با اين حال اقيانوس‌ها نيز از اين خطر در امان نبوده‌اند.

بلايي كه بر سر گونه‌هاي زيستي ساكن در آب‌هاي زمين در دوره زمين‌شناسي موسوم به ماقبل تاريخ آمد و طي آن بسياري از اين‌گونه‌ها از ميان رفتند به هشدار جدي تبديل شده است كه براساس آن بايد احتمال تكرار آن در آينده را نيز دور از ذهن قرار نداد.

ادامه نوشته

سوسکي که قورباغه مي‌خورد

عادت غذایی سوسک های کوچکی به نام «اپومیز» برای بسیاری از دوزیستان از قبیل قورباغه ها بسیار وحشتناک و دردآور است زیرا این سوسک با حضور در کنار دوزیستان اعتماد آنها را جلب کرده و سپس آنها را به قتل می رساند.

به گزارش مهر، یکی از انواع سوسک های زمینی عادت غذایی بسیار ترسناک و عجیبی دارد. این سوسک که «اپومیز» نام دارد بسیاری از دو زیستان که ابعاد بدن آنها چند برابر ابعاد بدن خودش است را کشته و می خورد، در حالی که معمولا دوزیستان از حشرات تغذیه می کنند نه حشرات از دو زیستان!

غذای معمول این سوسک ها دیگر انواع بی مهرگان از قبیل پشه ها، کرم ها و حشرات مرده است اما محققان در نهایت ناباوری مشاهده کردند هر زمان این سوسک در کنار یک دو زیست مانند قورباغه قرار می گیرد به راحتی آن را کشته و می خورد.

این سوسک ها ترجیح می دهند پیش از شکار کردن یک دوزیست به خوبی شکار خود را شناسایی کنند از این رو در طول روز با به اشتراک گذاشتن پناهگاهشان با دوزیستان در نزدیکی آنها زندگی می کنند اما در شب همه چیز مرگبار شده و سوسک با حمله ای ناگهانی دوزیست را می کشد.

 این سوسک ها برای تامین غذای خود چندان وسواس به خرج نمی دهند و همه انواع دوزیستان را می خورند، از قورباغه ها گرفته تا وزغ، سمندر آبی و مارمولک.

نحوه به قتل رسیدن دوزیستان به این شکل است که سوسک ابتدا پشت دو زیست را می گزد که در نتیجه آن شکار از خود عکس العمل شدیدی نشان می دهد و تلاش می کند سوسک را به گوشه ای پرتاب کند سپس سوسک در پشت دو زیست شکافی به وجود می آورد که جاندار را طی چند دقیقه فلج می کند و در نهایت سوسک به آرامی خوردن غذایش را آغاز می کند.

آيين‌نامه سفرهاي فضايي تجاري در حال شكل‌گيري است

 
دهه دوم قرن 21 هر چند به واسطه یدك كشیدن عنوان دهه دوم هزاره سوم موجی از انتظارات سطح بالا و آرزوهای بزرگ به راه انداخته و پیشاپیش تقویمی ‌مملو از رویدادهای سرنوشت‌ساز، تولد دستاوردهای فناورانه و ثبت مرزهای نوین دانش بشری را نوید می‌دهد، اما به اذعان صاحب‌نظران از بابت موضوع هوافضا و سودای آسمان‌گشایی انسان برای فتح مرزهای نوین فضایی نیز دهه متفاوتی را به رخ می‌كشد.

طي 10 سال خطیر و سرنوشت‌ساز آينده برای تاریخ پرواز هوافضایی بشر رویدادهای تاریخ‌ساز در حالی یكی پس از دیگری و با عجله و پر مدعا از راه می‌رسند كه هنوز از میزان توانمندی و تداركات فراخور میزبانی چنین توسعه‌ای مطمئن نیستیم.

ادامه نوشته

حمله استاکس‌نت به‌دستگاه‌هاي پزشکي

معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت با اشاره به هشداری که به مراکز تصویربرداری پزشکی درباره حملات سایبری استاکس نت داده شده بود، گفت: به همه مراکز هشدار داده بودیم اما این بار به دلیل به روز نکردن برنامه رایانه ای این دستگاه ها، از آسیب مصون ماندند.

دکتر مصطفی قانعی در گفتگو با مهر افزود: ما برای پیشگیری از آلودگی نرم افزاری دستگاه های تصویربرداری پزشکی به ویروس رایانه ای استاکس نت ، هشدار داده بودیم و خوشبختانه هیچ آسیبی به ما گزارش نشده است.

معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت گفت: با اطلاعاتی که بدست آورده ایم مطمئن شدیم که قصد داشته اند دستگاه های تصویربرداری پزشکی را با حملات سایبری استاکس نت آلوده کنند از همین رو به همه مراکز دارنده این دستگاه ها هشدار داده شد.

وی خاطرنشان کرد: برای اولین بار به روز نکردن برنامه های رایانه ای به نفع ما تمام شد و با توجه به اینکه هیچ کدام از مراکز تصویربرداری پزشکی، برای به روز کردن برنامه های دستگاه های خود به اینترنت متصل نشده بودند و برنامه های خود را به صورت اینترنتی به روز نکرده بودند، گزارشی از آسیب نداشتیم.

قانعی یادآور شد: ما برای پیشگیری از آلودگی نرم افزاری دستگاه های تصویربرداری پزشکی، یک نرم افزار مقابله تولید کرده بودیم که این نرم افزار در مراکز مختلف دارنده دستگاه های تصویربرداری بارگذاری شد تا از بروز مشکل پیشگیری شود.

در مرداد ماه سال 89 موضوع هجوم شدید کرم خطرناک رایانه ای به نام Stuxnet به رایانه های ایرانی اعلام شد. فرآیند تخریبی این ویروس رایانه ای به گونه ای است که تلاش می کند اطلاعات سیستم های کنترل صنعتی را به سرقت برده و آنها را بر روی اینترنت قرار دهد. اندونزی و هندوستان نیز به واسطه این نرم افزار مخرب مورد هجوم قرار گرفته بودند.

بر اساس اطلاعات جمع آوری شده توسط شرکت «سایمنتک» در حدود 60 درصد از سیستم های رایانه ای که به این ویروس آلوده شده اند در ایران قرار دارند.

کرم Stuxnet توسط ابزارهای USB دار انتقال پیدا می کند، زمانی که ابزاری آلوده به این شکل به رایانه اتصال پیدا می کند، کدهای آن به جستجوی سیستم های زیمنس گشته و خود را بر روی هر ابزار USB دار دیگری که بیابد، کپی خواهد کرد.

راه شيري يک کهکشان نمونه است

ستاره شناسان آمریکایی با انجام شبیه سازی های رایانه ای و بررسی حدود یک میلیون کهکشان کشف کردند که راه شیری یک کهکشان نمونه است.

به گزارش مهر، دانشمندان دانشگاه استنفورد با استفاده از اطلاعات پروژه «ارزیابی دیجیتالی آسمان» (SDSS) کشف کردند که تنها چهار درصد از کهکشان ها همسایه ای شبیه به ابرهای ماژلان دارند و بنابراین راه شیری یک کهکشان نمونه و کمیاب است.

پروژه SDSS در مدت 8 سال فعالیت توانسته است یک نقشه سه بعدی تهیه کند که محتوی بیش از 930 هزار کهکشان و 120 هزار اخترنما است.

این ستاره شناسان در این خصوص توضیح دادند:«چیزی که برای ما بسیار جالب است روشی است که کهکشان راه شیری از طریق آن وارد وسیع ترین بافت جهان می شود. این تحقیقات به ما کمک می کند که بفهمیم آیا راه شیری یک کهکشان نمونه است یا خیر و همچنین می تواند در خصوص چگونگی تشکیل این کهکشان اطلاعاتی را به ما عرضه کند».

این دانشمندان اطلاعات پروژه SDSS را با یک سری از شبیه سازی های مربوط به مدلهای تشکیل کهکشان ها در جهان نخستین مقایسه کردند سپس، این تیم تئوری های مختلف مرتبط با تشکیل کهکشان ها را برپایه این اطلاعات آزمایش کرد و دریافت که این اطلاعات با نظریه ای با عنوان «تئوری ماده تاریک سرد» منطبق است.

این نظریه، ساده ترین توضیح درباره روش چیدمان کهکشان ها در پهنه جهان پس از بیگ بنگ را ارائه می کند و نشان می دهد که بیشتر ماده موجود در جهان از موادی تشکیل شده است که به دلیل وجود پرتوهای الکترومغناطیس تاریک، رصد نمی شوند و همچنین شامل ذراتی است که به آهستگی حرکت می کنند و بنابراین سرد هستند.

ماده تاریک، یک ماده غیرمتعارف و نامرئی از ترکیبات ناشناخته است. اعتقاد براین است که این ماده بر روی توزیع و چیدمان کهکشان ها در فضا و در کل بر روی گسترش جهان می گذارد.

بنابراین کهکشان راه شیری برپایه تئوری ماده تاریک سرد تشکیل شده و یک مورد بسیار نادر است. نادربودن راه شیری می تواند اطلاعاتی را در خصوص تاریخ تشکیل این کهکشان ارائه کند.

همچنین ستاره شناسان آمریکایی در این تحقیقات، راه شیری را با کهکشان های دیگری که از نظر وسعت انتشار نور و فاصله به این کهکشان شباهت داشتند مقایسه کردند.

در این مقایسه مشخص شد کهکشان هایی که دو قمر بسیار نزدیک و درخشان همانند ابرهای کوچک و بزرگ ماژلان که قمرهای راه شیری هستند ، دارند بسیار نادرند.

این محققان در این خصوص توضیح دادند:«از آنجا که حضور دو قمر شبیه به ابرهای ماژلان در کنار راه شیری غیرعادی است، ما توانستیم از این قمرها برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نادر بودن کهکشان خود استفاده کنیم.

تصوير سرچشمه جواني کيهاني

تلسکوپ هابل آنچه دانشمندان آن را سرچشمه حقیقی جوانی، از نوع کیهانی می نامند را در تصاویر جدیدی که به ثبت رسانده آشکار کرده است.

به گزارش مهر، سرچشمه جوانی در بسیاری از داستان ها و فیلم ها یک افسانه است اما آنچه توسط تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسیده به هیچ وجه افسانه نیست.

تصویر جدید هابل کهکشان NGC 5775 را نشان می دهد که در فاصله 85 میلیون سال نوری از زمین در گروه کهکشانی به نام خوشه سنبله قرار گرفته است این کهکشان یک کهکشان مارپیچی است که به شکلی از زمین منحرف شده که تنها لبه آن قابل مشاهده است.

موقعیت ویژه این کهکشان به محققان امکان داده تا هاله ای وسیع از گازهای داغ را در اطراف کهکشان NGC 7557 ردیابی کنند، اما اینکه این مواد چگونه به این منطقه از کهکشان رسیده اند، هنوز مشخص نیست.

برخی از اخترشناسان بر این باورند که گازهای داغ صفحه کهکشانی به واسطه انفجارهای ابرنواختری به شکل یک هاله درآمده اند که در نهایت پس از سرد شدن، مشابه یک سرچشمه کیهانی، دوباره به صفحه کهکشانی باز گشته اند از این رو این عکس بر اساس رویداد کیهانی که در آن به ثبت رسیده، سرچشمه کیهانی جوانی نامگذاری شده است.

درباره این کهکشان پدیده شگفت انگیز دیگری وجود دارد که توجه اخترشناسان را به خود جلب کرده است، یک پل هیدروژنی کهکشان NGC 7557 را به کهکشان همسایه که NGC 5774 نام دارد، وصل کرده است.

کهکشان NGC 7557 و همسایه اش NGC 5774 کهکشان های مارپیچی هستند که در مسیر برخورد با یکدیگر قرار داشته و اکنون مراحل اولیه ترکیب شدن را پشت سر گذاشته اند.

تهيه دقيق‌ترين نقشه سه‌بعدي از جهان

گروهی از ستاره شناسان موفق شدند کاملترین نقشه سه بعدی از جهان را که جزئیات جدیدی از موقعیت ما در کیهان را ارائه می کند تهیه کنند.

به گزارش مهر، گروهی از محققان به سرپرستی "کارن مسترز" از دانشگاه پورت اسموث در انگلیس با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده در دو پروژه "نقشه برداری دو میکرونی از تمام آسمان" (2MASS) و "نقشه برداری انتقال به سرخ" (2MRS) توانستند نقشه ای سه بعدی از تمام ساختارهای قابل رویت در فاصله حدود 380 میلیون سال نوری از زمین را تهیه کنند.

این دو نقشه برداری حاصل 10 سال اسکن از تمام آسمان شب در طیف نور نزدیک به مادون قرمز و با استفاده از دو تلسکوپ "رصدخانه فرد لارنس ویپل" در مونت هاپکینز و رصدخانه "سرو تولولو" در شیلی است. این نقشه علاوه بر راه شیری شامل حدود 45 هزار کهکشان همسایه نیز می شود. قطر راه شیری حدود 100 هزار سال نوری است.

نور نزدیک به مادون قرمز که نسبت به نور مرئی طول موج بلندتری دارد می تواند در ابرهای تیره گرد و غبارهای کهکشانها نفوذ کند به این ترتیب درک دانشمندان از جزئیات مربوط راه شیری و کهکشانهای همسایه آن افزایش می یاید.

این دانشمندان اظهار داشتند: "این نقشه 95 درصد از آسمان را پوشش می دهد. در نور مادون قرمز ما کمتر با مناطق تاریک راه شیری روبرو می شویم و بنابراین می توانیم پرواز نزدیک تری به کهکشان داشته باشیم."

این نقشه جدید در دویست و هجدهمین اجلاس انجمن نجوم آمریکا معرفی شده است بخش سه بعدی این نقشه با اندازه گیری رقم انتقال به سرخ اجرام کیهانی به دست آمده است. انتقال به سرخ، پدیده ای است که در آن نور گسیل شده از یک جرم به سمت طول موج قرمز که در پایین ترین بسامد نور مرئی قرار دارد منتقل می شود.

از آنجا که جهان درحال گسترش است، اندازه گیری انتقال به سرخ یک جرم کیهانی و سرعت آن به ستاره شناسان اجازه می دهد که فاصله آن را تخمین بزنند درحقیقت اجرام دورتر سریعتر حرکت می کنند.

براساس گزارش لایو ساینس، در این نقشه جزئیات ما نیز در جهان مشخص شده است. این نقشه جدید می تواند معمای پیچیده اینکه چرا راه شیری به سوی باقی جهان حرکت می کند را حل کند.

این حرکت حدود 370 مایل بر ثانیه (600 کیلومتر بر ثانیه) است که درحال حاضر علت آن با استفاده تئوری اثر جذب گرانشی توضیح داده می شود.

وجود جرم گمشده کيهان اثبات شد

دانشجوي جوان استراليايي بخشي از کيهان را کشف کرد که اخترفيزيکدان هاي دو دهه اخير براي يافتن آن تلاش مي کردند.

به گزارش ايرنا، دانشگاه موناش در يک بيانيه اعلام کرد: اخترفيزيکدان ها مدت ها فکر مي‌کردند که جرم کيهان از آنچه که در سيارات ديده مي شود ، بيشتر است اما شيوه اي براي اثبات آن نداشتند.

اکنون «آمليا فريزر مک کلوي» دانشجوي 22 ساله که ترم تابستاني خود را در زمينه اخترفيزيک در دانشگاه موناش مي گذراند، توانست يکي از بزرگ ترين معماهاي علم را حل کند.

اين دانشجوي مهندسي هوافضا با استفاده از شيوه جست و جو با «اشعه ايکس هدفمند» فقط در سه ماه شواهدي را براي اثبات وجود اين ماده ارايه کرد.

دانشمندان فکر مي کردند دماي اين ماده مي تواند يک ميليون درجه سانتيگراد (8.1 ميليون درجه فارنهايت) باشد و از اين رو با طول موج هاي اشعه ايکس مي توان آن را مشاهده کرد.

کشف اين دختر دانشجو اثبات کرد که اين پيش بيني درست است. نتايج تحقيقات اين دانشجو در مورد جرم گمشده در نشريه يادداشت هاي ماهانه انجمن سلطنتي نجوم منتشر شده است.

به گفته محققان، اين کشف مي تواند شيوه ساخت تلسکوپ ها را تغيير دهد.

سفر به مريخ و اخترواره نزديکتر شد

 
سازمان ناسا به تازگی برای پیشبرد اهدافی که توسط باراک اوباما برای این سازمان تعیین شده ، قدم های بزرگی برداشته است، طرح فضاپیمای مریخ نورد خود را رونمایی کرده و برنامه سفر به اخترواره در سال 2016 را ارائه کرده است.

به گزارش مهر، در حالیکه ناسا خود را برای بازگشت جوانترین شاتل خود آماده می کند، تداوم فعالیت های این سازمان در زمینه اکتشافات فضایی طی روزهای اخیر خبرساز شده است، زیرا این سازمان دو پروژه بزرگ آینده خود را چند قدم به موفقیت نزدیکتر کرده است: تکمیل طرح فضاپیمایی برای سفر به مریخ و معرفی ماموریتی برای سفر به یک اخترواره به منظور نمونه برداری از خاک اخترواره.

ادامه نوشته

درون كره ماه مملو از آب است

بررسی های جدیدی که از نمونه سنگ و خاکی که طی ماموریت آپولو 17 از ماه به زمین آورده شده اند، نشان می دهد بخش های داخلی کره ماه نسبت به آنچه در گذشته تصور می رفت، مقادیر بسیار زیادتری از آب را در خود گنجانده است.

به گزارش مهر، محققان با بررسی بسته هایی کوچک از مواد آتشفشانی که درون دانه های کوچک کریستالی در میان نمونه های کره ماه به دام افتاده بودند، موفق به کشف این پدیده شدند.

اندازه گیری های جدید میزان آب موجود در نمونه های خاک کره ماه را 100 برابر بیشتر از مقدار آبی که پیش از این محاسبه شده بود، اعلام کرده و نشان می دهد کره ماه زمانی به اندازه حجم آب دریای کارائیب، آب داشته است. در عین حال این یافته جدید تردیدهایی را درباره جنبه های مختلف نظریه های چگونگی شکل گیری کره ماه به وجود آورده است.

بر اساس نظریه عمده ای که درباره آب موجود در ماه ارائه شده، بیشتر آبی که در سطح ماه دیده شده است در اثر برخورد ستاره های دنباله دار یخی و یا اخترواره های آب دار به همسایه نزدیک زمین منتقل شده اند. اما یافته جدید نشاندهنده مقدار آبی است که در اعماق کره ماه یافت می شود، اطلاعاتی که می توانند نشانه هایی از چگونگی به وجود آمدن این آب و منشا آن در اختیار دانشمندان قرار دهد.

گروهی از محققان دانشگاه های «کارنگی» ، «براون» و «کیس وسترن ریزرو» با بررسی آب نمونه ماگماهایی که طی ماموریت آپولو 17 از کره ماه به زمین آورده شده بود، دریافتند این نمونه ها حاوی مقادیر آبی 10 برابر آنچه در گذشته تصور می رفت بوده اند.

این خاک نارنجی رنگ طی رویداد آتشفشانی به نام «سرچشمه آتش» به وجود آمده است، پدیده ای که به فورانهای آتشفشانی زمینی در مناطقی مانند هاوایی شباهت زیادی دارد. در این رویداد معمولا تمامی آب موجود در مواد آتشفشانی تبخیر شده و از بین می روند.

اما محققان در بررسی های جدید خود «کپسول های زمانی» را یافته اند که در میان کریستالهای جامدی به نام اولیوین به دام افتاده اند. به دلیل محبوس بودن این کپسول ها، آب موجود در آنها در حین فوران از بین نرفته و در نتیجه نشانه هایی از منشا آب موجود در ماگما را در خود نگه داشته است.

این کریستال ها نسبت به نمونه های پیشین بیش از 100 برابر آب را در خود حفظ کرده بودند و این می تواند به آن معنی باشد که بخشهای داخلی ماه می تواند به اندازه بخشهای داخلی زمین از آب انباشته باشد

رد ادعاي نزديک شدن اجرام بيگانه به زمين

اخترشناس ارشد پروژه SETI خبر رصد سه جرم عظیم بیگانه توسط این پروژه را رد کرد و اعلام کرد هیچ جرم غول پیکری زمین را تهدید نکرده است و در دسامبر سال 2012 منجر به نابودی زمین نخواهد شد.

به گزارش مهر، طی چند روز گذشته خبری تکان دهنده وب سایتهای خبری مانند «اگزماینر» و چند وب سایت نسبتا معتبر دیگر را زیر و رو کرده است:«کرگ کازنوف» اخترفیزیکدان پروژه SETI خبر از نزدیک شدن سه جرم بسیار بزرگ و بسیار سریع به زمین را داده است.

طول این اجرام پرنده که گفته شده توسط سری تلسکوپ های رادیویی هارپ رصد شده اند، دهها هزار کیلومتر است و بر اساس محاسبات دانشمندان در اواسط دسامبر سال 2012، تاریخی که در تقویم مایانها جهان به پایان خود خواهد رسید به زمین خواهند رسید.

باید این خبر را باور کرد؟ آیا واقعا پروژه SETI اجرام پرنده بیگانه ای که در حال نزدیک شدن به زمین هستند را کشف کرده است؟ با مراجعه به وب سایت SETI متوجه خواهید شد که این خبر شایعه ای بیش نیست و وب سایت های خبری بدون اطمینان از صحت آن اقدام به انتشارش کرده اند.

«سث شوستاک» اخترشناس ارشد پروژه SETI در وب سایت این موسسه به بررسی چند جنبه متفاوت این خبر که آشکارا غیر عادی و مشکوک به نظر می آیند پرداخته و صحت آن را رد کرده است:

در خبر گفته شده این اجرام که ظاهرا چند ده کیلومتر طول داشته و از آن سوی مدار پلوتون راهی زمین هستند، توسط رشته تلسکوپهای رادیویی هارپ رصد شده اند. در ابتدا باید بدانید که هارپ در آلاسکا واقع شده است و موقعیت سه جرم بیگانه ای که ظاهرا در حال نزدیک شدن به زمین هستند نیز در جنوب قطب آسمانی اعلام شده است. هر فردی که ابتدایی تری اصول هندسی را بداند درخواهد یافت که نمی توان این بخش از آسمان را از آلاسکا رصد کرد.

از سویی دیگر و مهمتر از همه موسسه SETI و یا هر یک از پروژه های مرتبط با SETI از هارپ استفاده نمی کنند. در خبر اصلی که در وب سایت «اگزماینر» منتشر شده به فردی به نام «کرگ کازنوف» اشاره شده که خبر نزدیک شدن این سه جرم را از جانب موسسه SETI اعلام کرده است. این در حالی است که چنین فردی در پروژه SETI وجود خارجی ندارد.

در صورتی که موسسه SETI اقعا سه جرم به این بزرگی و واضحی را رصد کرده بود که در حال نزدیک شد به زمین هستند مطمئنا خبر آن را بر روی وب سایت خود قرار می داد و وب سایت های معتبر و مشهور خبری نیز از انتشار چنین خبر مهمی غافل نمی ماندند.