اندام‌هاي مصنوعي در سال‌هاي اخير پيشرفت‌هاي بسياري كرده‌اند و اندام‌هاي ساده اوليه، جاي خود را به اندام‌هاي جديد و پيشرفته امروزي داده‌اند كه باعث مي‌شوند افراد جاي خالي عضو از دست رفته را كمتر احساس كنند و همانند ديگران قادر باشند از عضو خود استفاده ‌كنند. در واقع عضوهاي مصنوعي امروزي به ماشين‌هايي شبيه هستند كه به محرك‌هاي بيروني پاسخ مي‌دهند و قابليت حركت در جهات مختلف را دارند.

اخيرا محققان دانشگاه واشنگتن، دست مصنوعي‌اي را طراحي كرده‌اند كه فرد معلول مي‌تواند با فشار دادن دكمه‌اي كه روي اندام مصنوعي تعبيه شده است، به مقداري كه مي‌خواهد ميزان پيچ‌خوردگي اندام را تغيير دهد و با تنظيم انحناي آن، اجسام را برداشته و جابه‌جا كنند، همچنين طراحي خاص اين اندام مصنوعي به آن اجازه مي‌دهد تا بتواند انواع مختلفي از حركات پيچيده را انجام دهد.

در طراحي دست مصنوعي، نكته حائز اهميت ديگر اين است كه دست مصنوعي بايد بتواند با دست طبيعي تعامل خوبي برقرار كند چرا كه در اين صورت فرد مي‌تواند با تركيب حركات دست طبيعي و دست مصنوعي، حركات كامل‌تري خلق كند.

دست مصنوعي ديگري كه توسط همين محققان ساخته شده است، در انتهاي خود حالت گيره‌مانند پيدا مي‌كند، به صورتي كه فرد مي‌تواند اجسام را با دست بگيرد و بلند كند. بعلاوه اين دست يك شست مصنوعي هم دارد كه به گرفتن اجسام حجيم كمك مي‌كند. به اين ترتيب شخص مي‌تواند اجسامي با اندازه‌هاي متفاوت را جابه‌جا كند.

بنابراين روز به روز اندام‌هاي مصنوعي، خود را به اندام‌هاي طبيعي نزديك و نزديك‌تر مي‌كنند و بعيد نيست در آينده اندام‌هاي مصنوعي پيشرفته‌تر از اندام‌هاي طبيعي ساخته شوند. شايد در آينده افراد بدون نقص عضو هم بخواهند از اين اندام‌هاي مصنوعي استفاده كنند!