تاثير ميدانهاي مغناطيسي بر مقاومت انسان
از اين رو ميتوان گفت بدن انسان همواره در معرض ميدانهاي مغناطيسي قرار داشته و دارد. اين ميدانها زماني كه تغيير ميكنند يا از درون آنها حركت ميكنيم، جريانهاي الكتريكي توليد ميكنند.
ميدانهاي شديد مغناطيسي كه دستگاههاي تصويربرداري با استفاده از آنها تصاوير پزشكي دقيقي از درون بدن بيمار ميگيرند، حدودا يكصد هزار بار قويتر از ميدان مغناطيسي زمين هستند. در چنين شرايطي انسان دچار حالت تهوع و سرگيجه شده و در عين حال به وضعيتي دچار ميشود كه گويي مزه فلزات را در دهان احساس ميكند.
خوشبختانه اين احساسات موقتي هستند. البته قرار گرفتن در معرض چنين ميدان مغناطيسي قوياي اثرات ديگري نيز روي بدن انسان ميگذارد كه به ظاهر چندان مشخص نيستند و اتفاقا دانشمندان درخصوص اين نوع تاثيرگذاريها نگرانيهاي بيشتري دارند، چون هنوز اطلاعات زيادي در اين باره به دست نياوردهاند.
چندين دهه است ادعاهاي زيادي درباره وجود ارتباط احتمالي ميان زندگي در اطراف خطوط انتقال برق فشار قوي و ابتلا به سرطان مطرح شده است، اما مدارك موثق و روشني درخصوص اثرات مخرب احتمالي طولاني مدت بر سلامت انسان وجود ندارد.
مطالعات زيادي در سالهاي گذشته انجام شده تا مشخص شود حداكثر ميدان مغناطيسي كه بدن انسان ميتواند در برابر آن مقاومت داشته باشد و در عين حال لطمهاي به آن وارد نشود، چه ميزان است.
اكنون دانشمندان به اين نتيجه رسيدهاند كه بدن انسان نبايد در معرض ميدان مغناطيسي با قدرت بيشتر از 40 ميلي تسلا قرار بگيرد. اين ميزان معادل يكهزار برابر ميدان مغناطيسي زمين است. با اين حال دانشمندان همواره توصيه ميكنند بهتر است تا حد امكان از ميادين مغناطيسي فاصله گرفته شود.