گربهها رنگها را نميبينند!
بخشي از شبكيه از سلولهاي عصبي تشكيل شده است كه وظيفه تبديل نور و رنگ به پيامهاي عصبي و مخابره اين پيامهاي عصبي به مغز را برعهده دارند. سلولهاي عصبي شبكيه از نظر ظاهري به 2 گروه سلولهاي ميلهايشكل و مخروطيشكل قابل تقسيم هستند. سلولهاي عصبي ميلهايشكل نسبت به نور حساس هستند و بنابراين در ديدن رنگها نقشي را برعهده ندارند اين در حالي است كه در مقابل سلولهاي عصبي مخروطي شكل شبكيه در مقابل نور از هيچ حساسيتي برخوردار نيستند و تنها وظيفه تشخيص رنگها را برعهده دارند. از آنجا كه در چشم گربهها تعداد سلولهاي عصبي ميلهايشكل در مقايسه با سلولهاي عصبي مخروطيشكل به مراتب بيشتر است آنها ميتوانند حتي در صورت وجود نور بسيار اندك در محيط نيز اطراف خود را به خوبي ببينند و اين در حالي است كه در گربهها به دليل پايين بودن مقدار سلولهاي عصبي مخروطيشكل امكان تشخيص رنگهاي مختلف از همديگر وجود نخواهد داشت. آزمايشات انجام شده توسط دانشمندان و محققان نشان داده است كه در گربههايي كه تحت آموزش قرار ميگيرند امكان تشخيص بين 2 علامت كاملا مشابه كه تنها تفاوت آنها در رنگشان است، فراهم خواهد شد. گربهها تنها در صورتي ياد ميگيرند كه از رنگ به عنوان وجه تمايز بين اجسام مختلف استفاده كنند كه اين اشيا بسيار بزرگ باشند و تفاوت رنگ بين آنها كاملا محسوس باشد و اين به معني آن است كه گربهها حتي در شرايطي كه تحت آموزش قرار گيرند، باز هم قادر نخواهند بود رنگهايي را كه بسيار نزديك به هم هستند از همديگر تشخيص دهند. البته بايد توجه داشته باشيد كه آموزش رنگها به گربهها مستلزم صرف زمان بسيار زيادي است و تنها در صورتي در انجام اين كار موفق خواهيد شد كه صبور باشيد. جالب است بدانيد كه حتي در شرايط كاملا كنترل شده نيز گربهها تنها در شرايطي ميتوانند چگونگي تشخيص بين رنگهاي مختلف را بياموزند كه اين آزمايش را بيش از 1400 بار تكرار كرده باشند. اگرچه گربهها به طور غريزي اين توانايي را دارند و ميتوانند از آن براي تشخيص رنگهاي مختلف استفاده كنند، اما جالب اين است كه آنها قادر نخواهند بود از اين توانايي براي زندگي روزمره خود استفاده كنند و ترجيح ميدهند دنياي اطرافشان را يك رنگ و همان طور كه دوست دارند ببينند.