آينده روشن براي ذخيرهسازي انرژي
نكتهاي كه نميتوان بيتفاوت از كنار آن عبور كرد، اين است كه سوختهاي فسيلي نظير زغال سنگ، نفت و گاز را ميتوان به هر نقطهاي از جهان برد و در هر زمان كه نياز باشد انرژي دروني آنها را آزاد كرد. شايد به همين دليل است كه تجارت اين منابع سود سرشاري براي كشورهاي صاحب آنها دارد؛ اما چنين قابليتي را نميتوان براي توربينهاي بادي يا ژنراتورهاي خورشيدي متصور شد.
گذشته از اين اگر بادي نوزد يا خورشيد نتابد (به عنوان مثال در شب هنگام) خبري از ذخيرهسازي انرژي به اين روشهاي پاك نخواهد بود.
به همين دليل هيچ گاه نميتوان به انرژيهايي كه با استفاده از توربينهاي بادي يا سلولهاي خورشيدي توليد ميشوند اتكاي زيادي داشت.
حداقل در دوران فعلي كه فناوري توربينهاي بادي يا سلولهاي خورشيدي تازه در ابتداي راه پيشرفت و توسعه قرار دارند، نميتوان به توليد انرژي به چنين روشهاي پاكي دل بست؛ البته در ماههاي اخير پيشرفتهايي در اين زمينه ديده شده است.
به تازگي گروهي از محققان دست به ابتكار عمل جالب توجهي زدهاند و فناوري تجربي ارائه كردهاند كه ميتوان با استفاده از آن، انرژي خورشيدي و بادي را به نوعي ذخيرهسازي كرد و آن را در زمان مورد نظر به كار گرفت؛ البته اين فناوري به نوبه خود چندان جديد نيست، آنچه كه جديد است اين است كه از آن در دنياي واقعي و در شبكه برق به كار گرفته شده است.
با اين حال بايد به يك نكته مهم توجه كرد؛ طراحي و ساخت سيستمهايي كه براي ذخيرهسازي انرژي به كار گرفته خواهند شد به آساني طراحي و ساخت توربينهاي بادي و سلولهاي خورشيدي نخواهند بود؛ اما اگر روزي فرا برسد كه چنين فناوريهايي آن هم با اطمينان خاطر كامل ارائه شوند، ميتوان اميدوار بود كه از انرژيهاي بادي و خورشيدي نيز همچون چيزي كه از زغال سنگ و نفت گرفته ميشود استفاده كرد.
شوراي نويسندگان New Scientist
مترجم: محمدرضا مصلحي