تا همين چند ماه پيش تصويري كه از دايناسورها در ذهن داشتيم عمدتا بر مبناي حدس و گمان‌هايي بوده است كه از روي مطالب علمي و آموزشي به دست مي‌آمده‌اند. اما چندي پيش پروفسور مايكل بنتون از دانشگاه بريستول به سراغ استفاده از يك ميكروسكوپ الكتروني رفت تا از آن براي بررسي موشكافانه موهاي نوعي دايناسور موسوم به Sinosauropteryx استفاده كند.

 اين دايناسور گوشتخوار كه اندازه‌اي درحدود يك بوقلمون داشته است حدود 125 ميليون سال پيش روي زمين زندگي مي‌كرده است. وي در اين بررسي‌ها به دنبال ملانوزوم اين تارها بوده است. ملانوزوم‌ها ساختارهاي ميكروسكوپيكي هستند كه در تلفيق با رنگ دانه‌ها رنگ موهاي انسان را موجب مي‌شوند. بزرگنمايي‌هايي كه با استفاده از اين ميكروسكوپ صورت گرفت نشان داده است كه اين تارها به پرهاي رنگي مربوط مي‌شوند كه هر يك به يك رنگ خاص بوده است. اين محقق توانسته است در اين بررسي‌هاي ميكروسكوپيكي رنگدانه‌هاي قرمز مايل به قهوه‌اي تا رنگدانه‌هاي سياه را مشاهده كند. او مي‌گويد: ما اكنون مي‌توانيم به صراحت بگوييم كه Sinosauropteryx داراي دم نواري شكلي به رنگ سفيد و زنجبيلي رنگ بوده‌اند.

در گوشه ديگري از دنيا يعني در دانشگاه يل، دانشمندان نمونه‌هاي فسيلي متعلق به دايناسورهايي را مورد بررسي قرار داده‌اند كه حدود 150 ميليون سال پيش زندگي مي‌كرده‌اند. اين دايناسورها كه Anchiornis نام داشته‌اند، موجوداتي در حد و اندازه مرغ بوده‌اند كه روي دستان و پاهايشان پرهاي بلندي داشته‌اند. دانشمندان اين دانشگاه نيز با استفاده از روشي مشابه آنچه كه در دانشگاه بريستول و توسط پروفسور مايكل بنتون به كار گرفته شده است متوجه شده‌اند بر روي بدن اين دايناسور پرهاي قرمز رنگي وجود داشته است كه يك دسته پرهاي خاكستري رنگ آنها را احاطه كرده بودند. در قسمت دستان اين ريزدايناسور نيز پرهاي سفيد و مشكي وجود داشته است. هر دوي اين كشفيات نشان‌دهنده اين حقيقت است كه در دنياي دايناسورها، رنگ و تركيب‌هاي رنگي معناي واقعي داشته است و نبايد اين موجودات را تنها يك دسته موجودات خاكستري رنگ در نظر گرفت. اكنون اين پرسش مطرح مي‌شود كه اين پرها چه نقشي در حيات دايناسورها داشته‌اند. دانشمندان به اين نتيجه رسيده‌اند كه پرها در كل سه نقش مهم در ادامه حيات اين دايناسورها ايفا مي‌كرده‌اند كه البته پرواز آخرين اين موارد به شمار مي‌آيد. مهم‌ترين تاثيرگذاري اين پرها بر حيات دايناسورها، ايجاد لايه‌اي عايق بر روي بدن آنها بوده است تا بدن آنها در برابر تغييرات دمايي محيط اطراف ايمن بماند. اما يك نقش ديگر براي آنها باقي مي‌ماند و آن چيزي نيست جز عاملي براي فراري دادن شكارچيان بزرگ‌تر. تلفيق حيرت‌آور برخي رنگ‌ها نظير سفيد و سياه روي بدن برخي از اين دايناسورها موجب مي‌شد تا شكارچيان ترس زيادي براي نزديك شدن به آنها داشته باشند. در برخي ديگر از اين دايناسورها، تلفيق رنگ‌هاي مشكي و قرمز به ايجاد عامل بازدارنده جدي‌تري براي شكارچيان تبديل مي‌شده است. از اين رو بايد گفت بهتر است رنگ‌ها را نيز وارد دنياي دايناسورها كنيم. در دنياي پيچيده اين موجودات عمدتا غول‌پيكر، گونه‌هاي بسيار كوچكي نيز وجود داشته‌اند كه شايد تنها با استفاده از پرهاي رنگي خود را از حمله شكارچيان بزرگ‌تر محفوظ نگاه مي‌داشته‌اند.