توليد باران با تابش‌هاي ليزري

 دانشمندان دانشگاه ژنو در تلاش براي تحت امر درآوردن طبيعت ، توانسته‌اند با استفاده از يك ليزر قوي به ساخت قطرات آب در هوا بپردازند.

به گزارش ايسنا، اين شيوه كه « متراکم کردن آب با کمک ليزر» نام دارد مي‌تواند در آينده اسرار چرخه‌هاي آب‌وهوا را آشكار كرده و به انسان در انتخاب مكان و زمان بارش باران كمك كند.

در حالي كه شيوه بارور کردن ابرها پيش از اين نيز وجود داشته، اما راه ايمني براي ايجاد ابر محسوب نمي‌شود، چرا كه در آن، جو را با ذرات كوچكي مانند يخ خشك و يديد نقره پر مي‌كنند.

اين مساله بدين معني است كه در زمان شكل‌گيري قطرات باران، مواد شيميايي اغلب در محيط گسترده‌تري منتشر شده و مي‌تواند به محيط، آسيب برساند.

اين شيوه جديد ليزري كاملا متفاوت است، چرا كه از سطوح رطوبت طبيعي و شرايط جوي براي ساخت قطرات آب استفاده مي‌كند.

محققان پس از ساخت ليزر بزرگ متحرك، به نمايش شيوه جديد خود در سواحل رود «رون» در نزديكي درياچه ژنو پرداختند.

پس از 133 ساعت شليك تابش يک پرتو نور ليزري شديد كه منجر به ايجاد ذرات اسيد نيتريك در هوا شد، محققان موفق شدند مولكول‌هاي آب را با يكديگر ادغام كرده و قطرات را ايجاد كنند.

اگرچه باران واقعي، ساخته نشده اما دانشمندان بر اين باورند كه مي‌توانند در آينده به دستكاري شرايط آب‌وهوايي پرداخته و حتي از وقوع بارندگي جلوگيري كنند.

ايده تغيير و كنترل آب‌وهوا جديد نبوده و در سال 1946 «وينسنت شائفر» به طراحي شيوه‌اي براي بارور كردن ابرها پرداخت كه هنوز مورد استفاده است.

وي در شيوه خود از يخ خشك و يك يخ‌زدگي عميق براي توليد بلورهاي بسيار سردشده آب استفاده مي‌كرد.

دولت چين در حال حاضر به اجراي بزرگترين سيستم بارور كردن ابر در جهان پرداخته تا در مناطق خشك و حتي شهر پكن بتواند باران ايجاد كند.

کشف گروه جديدي از ابرنواخترها

ستاره شناسان آمریکایی 6 ابرنواختر جدید را شناسایی کردند که 10 برابر درخشان تر و پر قدرت تر از ابرنواخترهایی است که تاکنون طبقه بندی شده اند.

به گزارش مهر، دانشمندان موسسه تکنولوژی کالیفرنیا به سرپرستی «رابرت کوئیمبای» یک نوع کاملا متفاوت از ابرنواخترهایی که تاکنون شناخته شده اند را کشف کردند.

ابرنواخترها از ستارگان مرده و یا در اثر برخورد میان دو ستاره به وجود می آیند. انفجار این ابرنواخترها تاکنون رصد نشده بودند چون در جهان، آنچنان حجم بالایی از نور را منتشر می کنند که شدت آن تقریباً برابر با نور سراسر کهکشانی است که میزبان آنها است.

ستاره شناسان، ابرنواخترها را برپایه نوع پرتوی که تابش می کنند طبقه بندی می کنند این پرتوها همانند ردیاب و آشکارساز ترکیبات شیمیایی این اجرام آسمانی عمل می کنند.

این کارت شناسایی به زوال رادیواکتیوی عناصر ساخته شده در طول انفجار ابرنواختری، شوک گرمایی داخل ستاره و یا تعامل میان گرد و غبار ستاره ای و ماده پیرامون ستاره بستگی دارد. برای مثال، یک ابرانواختر نوع «یک - آ» زمانی که باقی مانده یک ستاره مرده ماده ستاره مجاور خود را جذب کند به وجود می آید و با ردیابی هیدروژن قابل شناسایی است.

ابرنواختر نوع دو نیز که محتوی هیدروژن است زمانی که هسته یک ستاره عظیم بر روی خود منفجر شود شکل می گیرد. این درحالی است که اکنون به نظر می رسد هیچ یک از فرایندهای ارائه شده نمی توانند درباره تشکیل این 6 ابرنواختر جدید توضیح بدهند.

این ابرنواخترهای تازه کشف شده، به جای اینکه محتوی هیدروژن باشند دارای اکسیژن هستند و در یک مدت زمان طولانی دسته پرتوهای ماوراء بنفش آزاد می کنند.

این دانشمندان از این 6 ابرنواختر، 4 مورد را بین سالهای 2009 و 2010 با استفاده از تلسکوپ «اوشین» در رصدخانه «مونته پالومار» کالیفرنیا کشف کردند.

ویژگی این ابرانواخترها نور زیاد و طولانی آنها است به طوریکه نور حاصل از انفجار آنها 10 برابر درخشان تر و پر قدرت تر از ابرنواخترهایی است که تاکنون طبقه بندی شده اند.

توليد سيستم جذب بيشترين ميزان انرژي خورشيد

پژوهشگران کشور موفق به طراحی و تولید سیستمی برای جذب انرژی خورشید شدند که توانایی کاربرد در نیروگاه های خورشیدی را دارد.

مهدی خیرالدینی، مجری طرح در گفتگو با مهر، کلکتور را در این پروژه سیستمی برای جمع آوری انرژی خورشید دانست و افزود: کلکتور طراحی شده از نوع کلکتور خطی است  که قادر به جمع آوری گرمای خورشید است.

وی با بیان اینکه این طرح تحقیقاتی با عنوان کلکتور متمرکز کننده خورشیدی اجرایی شد، خاطر نشان کرد: در این پروژه تحقیقاتی موفق به تولید کلکتور خطی شدیم که می تواند با تمرکز نور خورشید بر روی جاذب، به دمای بالا و عملکرد مطلوب تری نسبت به نوع مشابه می رسد.
 
خیرالدینی به مزایای این سیستم اشاره کرد و یاداور شد: به منظور جلوگیری از اتلاف انرژی در کلکتور تولید شده از سیستم بسته استفاده شد ضمن آنکه رفلکتورهای این سیستم به گونه ای طراحی شده است که نیازی به تعقیب خورشید برای دریافت بیشترین انرژی ندارد.
 
وی به بیان کاربردهای کلکتور خطی پرداخت و خاطرنشان کرد: این کلکتورها می توانند در آبگرمکن های خورشیدی به کار برده شوند علاوه بر اینکه به دلیل قدرت جذب نور خورشید در نیروگاه های خورشیدی نیز قابل کاربرد هستند. 

راز موفقيت پنگوئن ها در مقاومت با سرما

گروهی از فیزیکدانان آلمانی با رصد رفتار پنگوئن های امپراتور موفق شدند از راز موفقیت پنگوئن ها در زنده ماندن در هوای بسیار سرد قطب جنوب پرده بردارند.

به گزارش مهر، محققان دانشگاه «ارلانگن- نوریمبرگ» یک دوربین با وضوح تصویر بالا را به منظور رصد حرکات ماهرانه و پیچیده دسته ای از پنگوئن های نزدیک به ایستگاه تحقیقاتی نیومایر قطب جنوب نصب کردند.

بررسی فیلم هایی که این دوربین از این پرندگان گرفت نشان داد که دسته پنگوئن ها حرکات هماهنگ موجی را انجام می دهند که به طور عادی از چشم انسان پنهان است.

در بازبینی این فیلم در حرکت تند، دانشمندان مشاهده کردند که پنگوئن های امپراتور در یک هماهنگی بسیار بالا و به صورت دسته جمعی خود را تکان می دهند. به طوریکه هر 30 تا 60 ثانیه یکبار، تمام پنگوئن ها یک گام کوچک را می سازند که از دور شبیه به یک حرکت موجی می شود. زمانی که این حرکات کوچک به آخرین ردیف دسته رسید دوباره از ردیف اول شروع می شود.

این محققان در این خصوص توضیح دادند:«هر پنگوئن نسبت به پنگوئن کناری، موقعیت خود را به هیچ وجه تغییر نمی دهد و هیچکدام از آنها تلاش نمی کنند که راهی برای خارج شدن از دسته پیدا کنند».

بسیاری از این پنگوئن ها زمانی که دمای بین 43- و 33- درجه سانتیگراد بود و سرعت باد به 8.3 متر بر ثانیه می رسید بین پرهای خود از تخم ها مراقبت می کردند و یا روزها بود که غذایی نخورده بودند.

به گفته این دانشمندان، انجام این حرکات موجی، راهی برای حفظ گرما در میان گروه و مقاومت در برابر سرمای کشنده قطب جنوب در فصل زمستان است.

آغاز مجدد فعاليت‌هاي شديد خورشيد

خورشید پس از مدت ها سکوت، دوباره فعالیت های شدید خود را از سر گرفته است، به طوریکه شعله خورشیدی که به تازگی به سوی زمین شلیک کرده می تواند آسمان زمین را از شفق های شمالی درخشان سازد.

به گزارش مهر، این شعله خورشیدی روز سه شنبه هفتم ژوئن 2011 به سوی زمین شلیک شده و حجم زیادی از ذرات باردار را به درون فضا تزریق کرده است اما رصدخانه دینامیک خورشیدی یا SDO این شعله را تحت نظر داشته و متخصصان فضایی نیز باور دارند این شعله متوسط خورشیدی نمی تواند برای سیستم های الکترونیکی و ماهواره ای زمین خطری جدی به حساب بیاید.

این فوران خورشیدی که به فوران CME نیز شهرت دارد می تواند در بخش شمالی زمین شفق های شمالی را در آسمان به تصویر بکشد. ساکنان اروپا و آمریکای شمالی شاید بتوانند در 9 ژوئن 2011 گنبدی سبز رنگ و یا نواری درخشان در نزدیکی افق آسمان شمالی مشاهده کنند.

فوران خورشیدی روز سه شنبه شعله ای از گروه M-2 که به شعله های متوسط اختصاص دارد بوده است. در واقع سه نوع شعله خورشیدی وجود دارند، گروه C که ضعیفترین هستند، گروه M که قدرت بیشتری دارند و گروه X که شدید ترین شعله های خورشیدی در آن دسته بندی می شوند.

فوران های CME یا فوران تاجی فوران ذرات بارداری هستند که گاه به همراه یک شعله بزرگ به فضا پرتاب می شوند. زمانی که این شعله ها زمین را هدف می گیرند، این ذرات به سوی قطبهای زمین جاری می شوند و در این بخشهای زمین شفق های قطبی خلق می کنند.

توفان های بسیار شدید می توانند برای ماهواره ها و فضاپیماهای مدارگرد در فضا و شبکه برق و سازه های زمینی خطرات جدی را به وجود بیاورند از این رو در حال حاضر چندین فضاپیما از قبیل فضاپیمای SDO ناسا وقوع شعله ها و توفان های خورشیدی را از نزدیک تحت نظر گرفته اند و در واقع به عنوان سیستم هشدار زودهنگام عمل می کنند.

کاوشگر رزتا و نگاه به دنباله دار مقصد

کاوشگر اروپایی رزتا پس از آنکه توانست مقصد نهایی خود را از فاصله 160 میلیون کیلومتری ببیند، تا رسیدن به آنجا به خواب زمستانی فرو رفت

فضا پیمای کاوشگر دنباله دار رزتا (Rosetta)، در حالیکه بیش از 160 میلیون کیلومتر تا مقصد نهایی اش فاصله دارد، توانست نگاهی اجمالی به مقصدش بیاندازد. مقصدی که قرار است در سال 2014 به ملاقات آن برود: دنباله دار چریموف – گراسیمنکو      (Churyumov-Gerasimenko). اکنون و پس از این نگاه سریع به مقصد، این فضا پیمای متعلق به آژانس فضایی اروپا ESA  به خواب زمستانی فرو می رود تا زمانی که به مقصد نهایی اش برسد.

این تصاویر با کمک ابزاری به نام اوزیریس گرفته شده است. OSIRIS اگرچه نام یکی از خدایان مصری است که عمدتا بر جهان مردگان وکالت دارد اما در اینجا مخفف حروف آغازین نام طولانی تر این ابزار است: «سامانه تصویر برداری راه دور فروسرخ، مریی و طیف نگاری». این ابزار به آینه ای 10 سانتیمتری مجهز است و برای تهیه این تصاویر در مجموع به مدت 13 ساعت به نوردهی پرداخته است . 52 تصویر که تهیه هر یک از آنها شامل نوردهی 15 دقیقه ای بوده اند با یکدیگر ترکیب شده اند تا تصویر نهایی را شکل دهند و حتی با وجود این مقصد نهایی فضا پیمای رزتا ، تنها به شکل نقطه ای نورانی و کم سو مشخص شده است. اما ثبت همین نقطه چند پیکسلی باعث رضایت خاطر اعضا تیم تصویری برداری  ابزار اوزیریس شده است.

 

 

 

 

>>چپ: دنباله دار Churyumov-Gerasimenko در دل توده ای انبوه از ستاره های صورت فلکی عقرب پنهان است . تصویر میانی: دوربین زاویه باریک فضا پیما، نگاهی نزدیک تر به دنباله دار را ممکن می سازد. سمت راست: پس از پشت سر گذاشتن مراحل مختلف پردازش داده سرانجامدنباله دار آشکار می شود. Image: ESA 2011 MPS for OSIRIS-Team MPS/UPD/LAM/IAA/RSSD/INTA/UPM/DASP/IDA.

هولگر سیرکس (Holger Sierks) سرپرست ابزار اوزیریس در این باره می گوید:«ما اصلا انتظار نداشتیم که بتوانیم نخستین تصویر از دنباله دار مقصدمان را از چنین فاصله دوردستی تهیه کنیم».

بعد از موفقیت رزتا در پشت سر گذاشتن این آزمون جدی ،این فضا پیما اینک وارد یک دوره خواب زمستانی 31 ماهه می شود تا انرژی خود را پیش از ملاقات با دنباله دار Churyumov-Gerasimenko ذخیره کند. ملاقاتی که قرار است در سال 2014 اتفاق بیفتد. این فضا پیما دستور بیدار باش خود را در ژانویه 2014 دریافت خواهد کرد و در ماه های پیش از ملاقات نهایی و نزدیکش با دنباله دار که قرار است در جولای 2014 اتفاق بیفتد، همه سیستم های خود را فعال خواهد کرد.

پائولو فری (Paolo Ferri) یکی از مدیران این پروژه می گوید:«با گذر موفق از کنار سیارک های استینس (Steins) در سال 2008 و لوتیتیا (Lutetia)  در سال 2010، تا همین الان هم ، رزتا اطلاعات علمی با ارزشی به دست آورده است و اکنون لازم است تا به خواب برود و خود را برای آخرین مرحله مهم فعالیتش آماده کند.»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

>> نمای متحرک و مرحله به مرحله که جایگاه دنباله دار در میدان دید دوربین اوزیریس و نمای درشت شده آن را در زمینه آسمان نشان می دهد. ESA 2011 MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/RSSD/INTA/UPM/DASP/IDA and Yuri Beletsky / ESO.

فضا پیمای رزتا یک طرح تحقیقاتی متعلق به آژانس فضایی اروپا است، که برای بررسی دقیق تر دنباله دارها و منشا آنها عازم سفری طولانی دشه است. این کاوشگر رباتیک در سال 2004 به فضا پرتاب شد تا پس از 10 سال سفر فضایی خود را به نزدیکی دنباله دار Churyumov-Gerasimenko برساند.

رزتا در اصل نام کتیبه ای متعلق به مصر باستان بود که با کشف آن، محققی به نام شامپلیون موفق شد رمز حروف هیروگلیف را بشکند تا دانشمندان بتوانند با مطالعه کتیبه های دیگر هیروگلیفی، اسرار مصر باستان را شناسایی کنند.

دانشمندان امیدوارند این ماموریت چنین نقشی را در ستاره شناسی بازی کند چرا که دنباله دارها، معدنی از اسرار منظومه شمسی هستند و بسیاری از پاسخ های مروبط به منشا منظومه شمسی را در دل خود نگاه می دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر از این ماموریت می توانید به صفحه اینترنتی آن در نشانی آژانس فضایی اروپا مراجعه کنید.

منبع: استرونومی ناو / نویسنده: DR EMILY BALDWIN/ بازنویسی: پوریا ناظمی

موجودي از خانواده آهو

هنوز معلوم نيست اين جانور يك نوع آهوست يا نه؟ اما هر چه باشد گونه بسيار نادر و البته زيبايي است كه تنها در غرب آفريقا ردپايي از چند نمونه از آن پيدا شده است.

محققان زيست‌شناس در توصيف اين جانور مي‌گويند: پستانداري شبيه آهو است كه در مناطق دورافتاده غرب آفريقا زندگي مي‌كند. شناسايي اين گونه بسيار نادر جانوري نيز در نوع خود جالب توجه است. چندي پيش گروهي از محققان در حين عبور از كنار يكي از بازارهاي محلي فروش حيوانات شكار شده واقع در غرب آفريقا به اين پستاندار نادر برخورد مي‌كنند، اما چرا نام Duiker روي اين جانور گذاشته شده است؟

دانشمندي به نام Walter Verheyen سال 1968 مجموعه ديدني از پستانداران شبيه آهو و گوزن جمع‌آوري كرده بود. او اين مجموعه را در توگو كنار هم گرد آورده بود و در نوع خود در دنياي زيست‌شناسي مجموعه‌اي استثنايي محسوب مي‌شد. محققاني كه اين پستاندار نادر را شناسايي كرده بودند به احترام نام اين دانشمند عنوان Walter’s Duiker را روي آن گذاشتند. تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد كه در ساير نقاط جهان عملا نشاني از حيات اين پستاندار وجود ندارد، هرچند كه تحقيقات در اين زمينه همچنان ادامه دارد. دانشمندان زيست‌شناسي كه روي اين كشف جديد كار مي‌كنند در نظر دارند با انجام يك سري آزمايشات ژنتيكي به روشني مشخص كنند كه اين پستاندار به كدام رده جانوري اختصاص دارد.

قدم زدن در فردا

پيش بيني آنچه كه در آينده روي خواهد داد همواره با هيجان همراه است. اما زماني كه اين پيش‌بيني درباره اين باشد كه دهه آينده وضعيت زندگي روزمره مردم چگونه خواهد بود و فناوري‌هاي نوظهور چگونه زندگي مردم را دستخوش تغييرات قرار مي‌دهند، هيجان موضوع بيش از هر زمان ديگري خواهد بود.

نشريه New scientist اين موضوع را از جهات گوناگون مورد ارزيابي قرار داده است كه مطالعه نتايج آن خالي از لطف نخواهد بود.

ربات‌هايي كه براي برقراري ارتباط ويدئويي راه دور ساخته مي‌شوند از جمله فناوري‌هاي نوظهوري هستند كه در دهه آينده چيزهاي زيادي درباره آنها خواهيم شنيد. به همين دليل شايد چندان كار خوشايندي نباشد اگر در حال صحبت كردن با يكي از اين ربات‌ها باشيم و ناگهان صداي آن را كم كنيم.

در شهرهاي كوچك و بزرگ سراسر جهان، نصب تابلوهاي تبليغاتي آن هم از نوعي كه انبوهي از داده‌ها را نمايش دهند رويداد عادي خواهد شد. در اين تابلوها طيف گسترده‌اي از داده‌ها منتشر مي‌شود و عابران و رانندگان مي‌توانند از آنها استفاده كنند. همزمان با پيشرفت فناوري‌هاي نوين نرم‌افزارهايي نيز توليد مي‌شوند كه هر آنچه را كه تا پيش از اين نيز تصورش برايمان سخت بوده به واقعيت تبديل مي‌كنند.

در كنار تمامي اين تغيير و تحولات، رواج يافتن چاپگرهاي سه بعدي جان تازه‌اي به هيجان نهفته در زندگي روزمره انسان‌ها مي‌دهند. اين چاپگرها مي‌توانند هر چيزي را به صورت سه بعدي توليد كنند، حتي جواهرات! با اين حال فناوري‌هاي ديگري نيز هستند كه هيجان زندگي در دهه آتي را دو چندان خواهند كرد.

به عنوان مثال امكان برقراري ارتباط ميان مغز انسان و سيستم‌هاي رايانه‌اي از جمله اتفاقات خوشايندي است كه بدون شك در دهه آينده روي خواهد داد و دانشمندان از آن براي ارائه فناوري‌هاي ديگر استفاده خواهند كرد. در كنار تمامي اين پيشرفت‌ها، اينترنت و شبكه‌هاي اجتماعي است كه مردم سراسر جهان را بيش از پيش به يكديگر نزديك‌تر مي‌كنند.

با استفاده از اين ابزار جهاني مي‌توان پيش‌بيني‌هاي دقيق‌تري درباره آينده انجام داد.

اين پيش‌بيني‌ها حتي مي‌تواند درباره وضعيت اقتصادي جهان باشد. در اين راستا ارائه فناوري‌هايي نظير كيف پول‌هاي الكترونيكي نيز دور از ذهن نخواهد بود. اين كيف پول‌ها جاي تبادلات سنتي و رايج پول در سراسر جهان را مي‌گيرند، هر چند به نظر مي‌رسد با استفاده از اين كيف‌ها خرج كردن پول سريع‌تر مي‌شود.

مترجم: سعيد حسيني

شوراي دبيران نشريه New scientist

رفتار عجيب يک شعله خورشيدي

دانشمندان در میان تصاویر به ثبت رسیده توسط فضاپیمای STEREO پرتو عظیم خورشیدی را دیدند که رفتاری غیر عادی داشته و در سطح خورشید حرکت می کند.

به گزارش مهر، فضاپیمای STEREO که به منظور مطالعه بر روی خورشید به فضا پرتاب شده است تصویری خیره کننده از فوران تاجی یا کرونالی خورشید به ثبت رسانده  است.

فیلمی که از این رویداد تهیه شده است، در اصل ترکیبی از تصاویری است که توسط دوربین فروسرخ EUVI و تلسکوپ درونی کرونوگراف فضاپیما به ثبت رسیده اند.

این فوران اولین بار در تصاویر EUVI دیده شده و سپس در تصاویر نور سفید تلسکوپ کرونوگراف دیده شد. در تصاویر نور سفید، در لحظه ای فوران متوقف می شود و سپس بخشی از مواد به سمت پایین کشیده می شوند اما بیشتر آن به سمت شمال تغییر جهت داده و در نهایت در سویی دیگر از خورشید به پایین می بارند.

ناسا این رفتار در فوران های خورشیدی را رفتاری کاملا ناشناخته و عجیب می داند و از این رو اعلام کرده دانشمندان به زودی مطالعه بر روی این رویداد نادر را آغاز خواهند کرد.

دماي ميانگين تابستان ها روبه افزايش است

محققان پشس بینی می کنند در فاصله 20 تا 60 سال آینده بسیاری از مناطق جهان شاهد بروز تابستان های داغ و بی سابقه ای خواهند بود

 این روز ها بسیاری از شهرهای ایران روز های گرمی را تجربه می کنند. تابستانی گرم و داغ. البته تابستان ها همیشه روزهای گرمی را داشته اند که فعالیت های بیرون از خانه را برای مردم، چند روزی دشوار می کرده اند، اما به نظر می رسد روند روزهای گرم سال در حال افزایش است و تابستان های گرم تری را این سال ها تجربه می کنیم.

این موضوع تنها مربوط به کشور ما نیست. بر اساس گزارشی که به تازگی منتشر شده است، گروهی از محققان اعلام کرده اند این احتمال وجود دارد که در طی 20 تا 60 سال آینده نواحی استوایی و نیمکره شمالی شاهد افزایش بی بازگشت دمای هوا در تابستان ها باشند.

در این مطالعه که در ژورنال تغییرات اقلیم دانشگاه استنفورد منتشر می شود، محققان ادعا کرده اند بسیاری از نواحی استوایی آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی طی 2 دهه آینده شاهد  ظهور تابستانهای داغ دایمی باشند که در آن دمای میانگین تابستان ها در سال های پیاپی با کاهش مواجه نخواهد شد.

بر اساس نتیجه این تحقیق وضعیت مشابهی برای عرض های میانی اروپا، چین و آمریکای شمالی نیز با وقفه ای زمانی و در فاصله 6 دهه آینده رخ خواهد داد.

>> مدل های اقلیمی پیش بنی می کنند روند گرم شدن فصل ها با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و شاید حتی نواحی شمالی زمین بهزودی شاهد تابستان های داغ بی سابقه ای باشند. CREDIT: © Lane Erickson | Dreamstime.com

 مدیر این پروژه تحقیقاتی ، نوح دیفنباق (Noah Diffenbaugh)  دانشیار دانشگاه استنفورد ،در باره این تحقیق می گوید:«براساس مدل سازی هایی که گروه ما انجام داده است، نواحی وسیعی از سیاره ما تا نیمه قرن جاری شاهد افزایش شدید گرما خواهند بودبه طوریکه حتی خنک ترین تابستان های این مناطق در سال های پیش رو از گرمترین تابستان هایی که تا کنون شاهد بوده اند هم گرم تر خواهد بود.»

محققان برای این نتیجه گیری بیش از 50 مدل جوی را که از جمله شامل مدل سازی های رایانه ای ازپیش بینی هوای قرن بیست و یکم و نمونه هایی که بازتولید وضعیت جوی قرن بیستم را محاسبه می کردند، مورد بررسی و تحلیل دقیق قرار داده اند و از داده های تاریخی آب و هوایی 50 سال گذشته نیز استفاده کرده اند.

این نتایج در عین حال نشان از آن دارد که افزایش دمای میانگین تابستانی در مناطق حاره ای با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و مناطقی مانند آمریکای شمالی، چین و نواحی مدیترانه ای اروپا، از دهه 2070 شاهداین موج گرمایی بازگشت ناپذیر خواهند بود.

به گفته مدیر این پروژه نتایج این تحقیق به طور کامل با پیشبینی های ناشی از تغییرات اقلیمی سازگار است.

افزایش دمای میانگین فصل ها تاثیرات چشم گیری بر سلامت انسان، کشاورزی و دیگر زمینه هایی دارد که بر زندگی مردم و محیط زیست تاثیر مستقیم دارد. به ویژه اگر به یاد بیاوریم موج گرمای سال 2003 باعث مرگ بیش از 40 هزار نفر در اروپا شد می توان انتظار روزهای دشواری در آینده داشت.

با مطالعه پیش بینی هایی مانند این، شاید دمای این روزهای شهرهای تهران چندان هم گرم به نظر نرسد و شاید باید فکری برای آینده ای کرد که در آن، از روزهای تابستان امسال به عنوان روزهای خنک یاد خواهیم کرد.

 

منبع: لایو ساینس / بازنویسی: پوریاناظمی